Asi Bir Rüzgardır Ömrüm

Asi bir rüzgardır ömrüm Oradan oraya savrulur Hasret yurdunda garip bir serçe Göç eder yuvası talan olur Islanır gözlerde yaş Deniz içtiğim gözlerinden Kan damlar urgandaki mektuba Yalnızlık türkü olur Kuruyan dudaklarda Yaprak kırılır gibi avuçlarında Masum bir heyelan yüreğindeki deprem Kıyamam öfkene yağmura yağsa Bahtsız umutlara külden kaleler inşa ediyorum Yangınıdır lalelerin ülkesindeki baharın Konsa güllerin dallarına güneş Bir hicran nağmesidir bazen sevda Acılı sevinçlerden kalma Beni sorma zamansız düşlerin kurşunundan Gemiler yanaşır altı oyulmuş şehirlerime Ben susarken yokluğunda Ağlayan bir ırmak oluyor gözlerim Sitemkar bir vedanın baş harfleri oluyor sözlerim Birazdan şarkılar şiirler yanacak İyi seyret yıldızları Birazdan en fazla parlayanı kayacak Düşecek gökyüzünden O sevmediğin şair olmayacak Bir akşamüstü yorgunluğu dizlerimde senden kalan Buruk tebessümün mısralar arasında sefilleri oynayacak Belkide bir taştım Yüreğinin ortasında Şimdi sel olup taştım Ayrılığın karakışında Yine ayrılığa yenik düştüm Yine gecelerden uyku dileneceğim Olsun be güzelim İnsan sevmesini öğreniyor Vefasız yüreklere yelken açarken Vuslat kuşları ellerin yurduna uçarken Anılardan yol bulup yüreğine kaçarken Ufukta sevgili kaybolurken Yarınsız masmavi düşler ağlıyor Yürek sevmesini öğreniyor