Siyah Bir Işıktın Sen

Bir gülün acımasızlığıydı, beni aşktan soğutan Ve pencereme konan kuşa rağmen hava soğuktu. Rüyaların beyaz teninde dokunmuştum hayallerime Ondan beri aram bozuktu; sessizliğimle Ben kara gözlerindeki ışığa vurulmuştum oysa kirpiklerinden alev gibi parlayıp, beni ısıtan ışığa Siyah bir ışıktı güneşim, Sen yanımda olunca Aslında! Verilen ödüldün sen bana Bir karanfil gibi, göğsümde taşıdığım. Gitmene rağmen, kurumayan yaşıma inat Delice sevdiğim. Zemheride açan çiçektin sen Dallarında yağmur suyu taşıyan Kurak bir mevsimde yağan yağmurdun Gönül dağımdan vücuduma yayılan Yattığım kanepede, uykusuzlukla savaşırken Durgunluğum sensizlikten mirastı göz bebeklerimde Karanlık bir geçmişin satır aralarında; Susmayı öğrenmiştim ben Sen yoktun ya Hayalini öptüğüm, Ay ışığı tozu yuttuğum Bir gecenin sabahında Bilmeden sevildiğini öğrenmiştin sen! Bir serçenin gözyaşlarında şahitti hüznüm Sensizliğe mahkum yüreğim, Durmuştu hani tam sokak ortasında Yığılmıştım boylu boyunca Ama sen nereden bilecektin Çünkü kara gözlerine çoktan Gömülmüştüm ben!...