Şeb-i Arus
H
0
Altın Yaprak
ŞEB-İ ARUS
Bugün sebepsiz kederi unutmak gerek
Ve “komparsita” çalmalı felek,
Düğün gecemizde.
Dilsiz mağaralarına yeraltının,
Çiçekler saçarken bahar,
Varsın ben-pencere,
Olmadan seyretsin güzellikleri,
Canlı-küre, insan-küre;
Şen ola artık bütün Halepler,
Sanmam ki bu ateş küllenecektir,
Benim sana sevgim dillenecektir.
Daha nice insanlar şekillenip yürüyecektir,
İki yanlarında kıymeti az bilinen elleri,
Bulunanlarla bebeler büyüyecektir.
Unutmuş belki varlığını,
Mesela sincapların, kuşların,
Ayçiçeği tarlalarının,
Sıcakta serin görünüşünü,
Bir sevindirilenin gözlerinde
Gelecek sevinçlerin düşünü.
Yüreklerde kinler döllenecektir,
Ayrılık gözyaşı göllenecektir.
Gözler tavana perçinli, açık…
Külümüz un-ufak savrulacaktır,
Liman ne bilmeyen dalgalarına,
Denizin yahut hiç görmemiş deniz
Çorağına çöllerin ıssız-sessiz.
Yine O fermanı dinletecektir
Aşk yeni canları inletecektir.
1970
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş