Servistan IV / Yâsin Sükûneti

Sevilen sevene karşı sessiz, Başkasına sevinçler de dağıtsa... Sükût, kara yazısı sevenlerin, Onlar da ne türlü bir kâğıtsa, Hep keder üstüne yazdılar aşkı. Sessizce haykırıp durdular, Bu da ne biçim bir ağıtsa. Bizim illerde kara sevdâ gibiydi kar Çünkü sessizdi ak da olsa. Karanlık ve derin bir sükût idi kar, Acısı uzardı, sevinci kısa; Şimdi dilerim yine yağsın, buz kessin ortalık, Buz kessin, karayel essin, her bir şey tükensin. Bilirim helâke gidecek ben, Kalacaklar arasında sensin. Yetmez mi, “ Hüzünler Perisi” yetmez mi? Sana bir “ İnşirah Sûresi” neşesi Bana bir “Yâsin”.