Seni Bizim Köye Götürmeli

Bizim köyün ortasından Kızlar Pınarı'ndan çıkıp Eşmeli Dere'den geçen Berrak sular akar Bizim köyün her güzeli Bu suya yünü yıkar Madımakla yemlik uç verir aynı günde Bizim elde Baharla yaz küskündür Çamlıbel'de Sen gelincik çiçeğinden gelin yaptın mı hiç Çiğdem papatya boynu eğri mor menekşe Daha neler neler desem... Bahçemiz var ayva ceviz dikili Toprağımız burçak buğday ekili Taylarımız ki Doru yağız ayakları sekili Seni bizim köye götürmeli en iyisi Peki Toprak ısırdı mı senin ayaklarını Bir yaz yağmuru sonrası nasıl da kokar Toprağı elledin mi hiç Nereden bileceksin Ben buğdayın serüvenini yaşarken tarlada Sen gördün esmer ekmeği Loş ışıklarda Çığırtkan ambalajlarda Aynı coğrafyada yaşamıyoruz aşikar Bizim oralarda analar yufka açar Kuşkuyla yatar Ve çocukları için yaşarlar Sizin uykunuz bölünmesin diye Ayaklarının ucuna basan Hizmetçiniz vardı uğrunuzda ölen Bizim yayla göçerlerinin çıngıraklarıydı uykumuzu bölen Sahi şehirli güzel Nerelisin sen.