Acısı Vurur...

Vurmuş aşkının rengi bir kere Kalbimin yalnız duvarlarına Desen olmuş, işlenmiş ince ince Yer etmiş adın, yazılmış damarlarıma... Biliyordum, acımasızca elveda derken Kendini bana bırakıp gideceğini Biliyordun, aşkım aşardı her engelden Düşünmedin, hasretini ölesiye çekebileceğimi... Emindin, ne bende bu aşkı silecek yürek Ne de sevgini reddedecek cesaret vardı Ezdin, açıklamaya bile duymadan gerek Ardından hayata küskün bir gönül kaldı... Dalgaların kıyıya vurması gibi Sensizliğin acısı vurur, kanarım Gecenin öldüren zamansızlığı gibi Doğmayan güneşin ışıksızlığına yanarım...