Uyaklı Hasret Ve Gurbet Şiirleri Dosya 2

N Nuri Can Nuri Can
0 Altın Yaprak
Hasret çiçeğim Yağmurlar düşerken körpe bağına Süzülür damlalar gül yaprağına Takılıp gurbetin hüzün ağına Bir sen mi solarsın hasret çiçeğim Sarıp dikenlere gönül acını İndirme başından ümit tacını Rüzgarda savrulan ipek saçını Bir sen mi yolarsın hasret çiçeğim Eserken başında bahar yelleri Okşarsın hasretle açan gülleri Andıkça geldiğin ırak yerleri Bir sen mi dolarsın hasret çiçeğim Seller feryad eder dağlar ses verir Bir ömre bir sevda sanma az gelir Şimdi her gönülde bir ah yükselir Bir sen mi ağlarsın hasret çiçeğim Denizler dalgalı alınlar sisli Yollar sıra sıra engel dizili Herkesin ateşi içinden gizli Bir sen mi yanarsın hasret çiçeğim Coşkun akan seldim duruldu kalbim Gurbet eller gezdim yoruldu kalbim Aşkın hançeriyle vuruldu kalbim Bir sen mi kanarsın hasret çiçeğim Hasretim Seni Derya olup çile çile çağlarsın Göller anlamıyor hasretim seni Yağmur yağar yaşın yaşın ağlarsın Seller anlamıyor hasretim seni Bir dost gülüşüne uçup sevinçten Medetler umarsın hayalden düşten Bir çiçek ezilse kanarsın içten Güller anlamıyor hasretim seni Nerde öksüz görsen boyun bükersin Herkesin gönlünce dilek dilersin Mevsimi gelmeden yaprak dökersin Yeller anlamıyor hasretim seni Alın yazgısına ayak direndin Gönül yazısına boynunu eğdin Güzelmiş çirkinmiş demedin sevdin Eller anlamıyor hasretim seni Kimler kara yazmış ömür yazını Kimler çeker bilmem gönül nazını Çalıp dertli dertli kırık sazını Teller anlamıyor hasretim seni Bülbülün çektiği kendi dilinden Güllerin çektiği bülbül elinden Türküler söylersin gönül halinden Diller anlamıyor hasretim seni Ah Anadolum Yükledin yükümü gurbet ellere Dur diyen olmadı ah anadolum Kor düştü yanıyor bak yüreklere Su veren kalmadı vah anadolum Dalımda bir heybe gözyaşı dolu Uzadıkça uzar gurbetin yolu İstersen ardımda çalma davulu Gidenler dönmüyor ah anadolum Dağların başına duman sis çökmüş Her geçen bu yolda gözyaşı dökmüş Bakarım yavrular boynunu bükmüş Gitmek zor geliyor ah anadolum Çekeriz çileyi çekeriz kahrı Adımız garibe çıkmıştır gayrı Anadan babadan bacıdan ayrı İçimiz kanıyor ah anadolum Kimi zevk peşinde sefaya dalmış Kimisi yokluktan derten bunalmış kimi sakat kimi arada kalmış Yoksulluk ar geliyor vah anadolum Hainler maskeyi yüzüne çekmiş Doğrunun gözleri ırmakmış selmiş Yiğitler namerde boynunu eğmiş Gücümüz yetmiyor ah anadolum Gez Garip Garip Vurup omuzuna tahta bavulu Varıp gurbet eli gez garip garip Yollara düşüp de gözler buğulu İlet haberini tez garip garip Varsın yaban eller mekanın olsun Sılanın hasreti bağrına dolsun Anadan babadan bacıdan yoksun Oturup derdini yaz garip garip Her akşam dönünce yurda yönünü Hasretle hicranla doldur özünü Kalbine çevirip yaşlı gözünü Çilenin selinde yüz garip garip Ay geçsin yıl geçsin uzansın ara Hasretin yol olsun karlı dağlara Aktıkça gözyaşın akan sulara Kalsın yanağında iz garip garip Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm Bir türkü duyduğumda yanmaz mı içim Hasret doluşmaz mı yaşlı gözüme Aklıma düşünce vatanım evim Çiçekler ağlamaz mı bakıp yüzüme Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm Munzur yaylasında sabah serince Keklikler ötmez mi yeller esince Eğilip suyundan içtiğim çeşme Aklıma düşmez mi bahar gelince Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm Amanıda be hey dağlar amanı Dağılmaz başımın gamlı dumanı Rüzgar olup mor dağlara esmem mi Her bahar mevsimi yayla zamanı Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm Yol ver sılamıza dönelim dağlar Gurbetlik garibe meskenmiş yurtmuş Avcı vurmuş yuvasından uçurtmuş Uzak düştük dostlar bizi unutmuş Yol ver hanemize dönelim dağlar Hasretin acısı bağrımı dağlar Bu gün bayram günü eller öpülür Benim gurbet elde boynum bükülür Avuç avuç gözyaşlarım dökülür Yol ver sılamıza gidelim dağlar Gurbetin acısı sinemi dağlar Yıllardır çekerim gurbet elinde Dertsiz nerden bilsin dertli halinde Her kuş öter imiş kendi dilinde Yol ver köyümüze dönelim dağlar Hasretin ateşi bağrımı dağlar Can Nuri’yim bahçe bağım har oldu Ömür gelip geçti, mevsim kar oldu Geniş dünya acımıza dar oldu Yol ver evimize dönelim dağlar Gediğin başında sevdiğim ağlar Deyme felek deyme Deyme felek deyme bu gönül hasta Bir yanım ah çeker, bir yanım yasta Arzuhalım kaldı gidemem dosta Nerdeyim nasılım bilemez oldum Gözümün yaşını silemez oldum Yaralı yollarda ömür treni Bir sonsuz hasrete sürükler beni Acılar kapladı yorgun sinemi Gurbetin kahrını çekemez oldum Derdimi kimseye dökemez oldum Tükendi ömrümde baharlar yazlar Kayboldu göğümde aylar yıldızlar Eylemez gönlümü davullar sazlar Dünyanın zevkini alamaz oldum Yitirdim yönümü bulamaz oldum Başladı bahçemde yaprak dökümü Kırdı dallarımı söktü kökümü Hangi yana vursam hasret yükümü Kırıldı kanadım uçamaz oldum Doludan yağmurdan kaçamaz oldum Yolcu Pınarı Derinden derine çağlayıp duran Söyle derdin mi var yolcu pınarı Her geçen yolcuya ağlayıp duran Söyle derdin mi var yolcu pınarı Doldur pınar doldur bir tas içeyim Derdime dermandır gülün çiçeğin Bunca gam yükünü nasıl çekeyim Benimde derdim var yolcu pınarı Bir nebze derdimi dinlemez misin Dinleyip kalbimle inlemez misin Durmadan akarsın dinlenmez misin Söyle derdin mi var yolcu pınarı Kaç yanık yolcuya soğuk su verdin Hangi dağ gülünü koklayıp derdin Kaç çınar yeşerdi kaç çağ devirdin Söyle derdin mi var yolcu pınarı Doldur pınar doldur şu kırık tası Silinmez gönlümün gam ile pası Bir gün öldürecek hasret yarası Benimde derdim var yolcu pınarı Ülkeden ülkeye akıp gidersin Güzelden güzele bakıp gidersin Nice yürekleri yakıp gidersin Söyle derdin mi var yolcu pınarı Yüreğim yanıyor söndür ey pınar Pervaneler gibi döndür ey pınar Öldürürsen burda öldür ey pınar Benimde derdim var yolcu pınarı Ey Ayrılık Çalıp Durma Kapımı Ey ayrılık çalıp durma kapımı Hasretlere dayanmıyor bu yürek Neyleyeyim bu dünyanın malını Bana vatan gerek bana il gerek Bulut olup yağdım gül bahçesine Gül olup ağladım bülbül sesine Bilmem bu dünyanın geldim nesine Bana sümbül gerek bana gül gerek Esince başımda kasvet yelleri Akar gözlerimde hasret selleri Neylerim parayı gurbet elleri Bana sevda gerek bana aşk gerek Gahi bulutlarla yoldaş olurum Gahi turnalarla haldaş olurum Gidip gariplerle gardaş olurum Bana yaran gerek bana yar gerek Irmak Uzak ıssız kıyılara Al benide götür ırmak Dostluk dolu dünyalara Sal banide götür ırmak Al bir gülün goncasına Çayır çimen yoncasına Mavi düşler bohçasına Sar benide götür ırmak Renkli renkli rüyalara Pembe pembe hülyalara Alev ateş sevdalara Yak benide götür ırmak Kirlenmemiş gerçeklere El değmemiş çiçeklere Şarkılara türkülere Kat benide götür ırmak Dostlukların solmadığı Düşmanlığın olmadığı Yalanların kalmadığı Bir dünyaya götür bırak Hasret döktüm yollara Rüzgar vurur dallara İnim inim inliyor Hasret döktüm yollara Yollar bunu bilmiyor Şu gurbetin bağrında Öldüm karlı dağında Baş koyduğum yastıkda Göz yaşımı silmiyor Yaz tükenir güz gelir Yağmur yağar sislenir Bülbül güle seslenir Gül bülbülü dinliyor Dağlar kar için ağlar Yürek nar için ağlar Yollar yar için ağlar Giden geri gelmiyor Bülbülüm neva bilmem Dertliyim deva bilmem Ömrümce vefa bilmem talih bana gülmüyor İnleyen Dağlar Başı pare pare duman bağlamış Yağmuru boranı dinmeyen dağlar Kimler geçmiş burdan, kimler ağlamış Öfkeyle gazapla inleyen dağlar Ben boynumu hangi yele bükeyim Gözyaşımı hangi sele dökeyim Bunca kahır yükü nasıl çekeyim Hey benim derdimi bilmeyen dağlar Gönül ormanıma şimşekler vurdu Hasretin oduyla yaktı kavurdu Elden ele yelden yele savurdu Sevdası serimden gitmeyen dağlar kuş olup uçacak kanadım mı var Bir yürekten seven cananım mı var Kimsesiz biriyim yananım mı var Akan gözyaşımı silmeyen dağlar Şu gönül yarama merhem mi verdin Öksüzüm üstüme kanat mı gerdin Yaz bahar ayında gülüm mü derdin Feryadım figanım duymayan dağlar Ben başımı hangi taşa çalayım Yitirdim yönümü nasıl bulayım Can Nuri bir ömür ağlar kalayım Vurgunum yaramı sarmayan dağlar 1972 Munzur Yaylası Güzel Köyüm Güzel köyüm sarı gülün nerede Gülen kuşun gam bülbülün nerede Süsenin sümbülün reyhanın hani Maralın cerenin ceylanın hani Gurbet kahrı nedir çektin mi? köyüm Gözyaşın yollara ektin mi? köyüm Sende ağladın mı? kimsesiz kalıp Ben gibi kederli, ben gibi garip Sen küsersen kime umut bağlayam Kime derdim dökem kime ağlayam Sende yar peşinde gezip koştun mu? Yıldızlarla sohbet edip coştun mu? Keklik olup dağdan dağa sektin mi? Bir güzelin hasretini çektin mi? Ben bir Can Nuri’yim yanık dertliyim Yeter köyüm hasretini çektiğim Söz Vurdu Beni Şu gurbet ellerde kimsesiz garip Her öksüz bakışta göz vurdu beni Sen benim derdimi bilmezsin tabip Bahar ortasında güz vurdu beni Sel suyunda bir katrecik zerreyim Bazen gökyüzünde bazen yerdeyim Bilmem nerelerde hangi eldeyim Hayal adasında giz vurdu beni Deyme tabip deyme gönül yarama Dermansız derdime derman arama Saçları sırmadan geçilir amma Kaşlar karasında göz vurdu beni Bulut olup yağdım gül bahçesine Gül olup ağladım bülbül sesine Dolaştım yıllardır delicesine Sevda yollarında iz vurdu beni Çile kaynağından içtimde geldim İhanet çağından geçtimde geldim Aşkın sıcağından piştimde geldim Hasret yarasında köz vurdu beni Deyme tabip deyme bu gönül hasta Gülmedi kaderim kederde yasta Dökemem derdimi yarene dosta Dudak arasında söz vurdu beni Depreştirme beni dertlerim çoktur Sineme saplanan zehirden oktur Bin tabip çağırsan faydası yoktur Diken tarlasında öz vurdu beni Yaralı Şimdi Yine bahar geldi karlar eridi Sılanın yolları aralı şimdi Bir yanım fıratta çağlayıp durur Bir yanım dağlarda yaralı şimdi Gönlümü geldiğim yerde bıraktım Fidanlar büyüttüm yelde bıraktım Akan gözyaşımı selde bıraktım Günlerim yas ile karalı şimdi Hasret burgu burgu kalbimde işler Çok uzakta kaldı gördüğüm düşler Munzur yaylasında başlamış göçler Kervanlar yollarda sıralı şimdi Yılda bir kez olsun anar mı bilmem Anıp da yüreği yanar mı bilmem Menekşe gözleri kanar mı bilmem Acep neyler gözüm maralı şimdi Hasret Çırası Ne zaman akşam olsa bir hüzün çöker İçimde bin özlem beslenir durur Bilirim ne yapsam ulaşmaz sesim Yüreğim çaresiz seslenir durur Her gece kahırla anarken seni Bir hasret çıkmazı kucaklar beni Uzayan raylarda ömür treni Gözlerde bir bulut izlenir durur Yetmiyor hayale kollar sarışım Gidenler dönmüyor ah garip başım Her gece yastığa akarken yaşım Taş duvarlar bile hislenir durur Ah edip ağlama ey deli gönül Gözyaşı verdiğin bana tek ödül Arzular bağında kopardığın gül Her dem hicran ile süslenir durur Deva bulmaz artık gönül yarası Bilirim silinmez alın karası Ümitle yaktığım sevda çırası Hasret konağında islenir durur Gurbet Türküsü Ekmek kavgasıdır belamız bizim Belçika isveci sılamız bizim Yadelde perişan halımız bizim Hollanda Fransa Alamanyası Ah neyleyim dünya kahpe dünyası Ne yerimiz belli, ne de yurdumuz Çıkıp elden ele göçer dururuz Gelecek günlerde tek umudumuz Fransa Hollanda Alamanyası Ah neyleyim dünya kahpe dünyası Gözyaşımız pınarımız gölümüz Aşk yarası hasretimiz çölümüz Bilmem artık nerde kalır ölümüz Fransa Hollanda Alamanyası Ah neyleyim dünya kahpe dünyası Görmelere Hasret Kaldım Gurbet çaldı umudumu Gülmelere hasret kaldım Uzakta kalmış yurdumu Görmelere hasret kaldım Giyemeden allarımı Felek kırdı kollarımı Kader kesti yollarımı Gelmelere hasret kaldım Tel tel ağardı saçlarım Kurudu hep ağaçlarım Akıp gitti gözyaşlarım Silmelere hasret kaldım Bir yaralı garip kuşum Uça uça yorulmuşum Ta kalbimden vurulmuşum Sevmelere hasret kaldım Yaraya gül dikemedim Acıya kül ekemedim Bir sevdaki çekemedim Mevsimlere hasret kaldım İpincecik kırık dalım Ne mülküm var ne de malım Dünya hain insan zalım Ölmelere hasret kaldım 2 Şimdi kapı kapı dilenir olduk Gurbet ele döndü yönümüz bizim Yaslı gamlı geçer günümüz bizim Dünyaya nam iken ünümüz bizim Şimdi kapı kapı dilenir olduk Sallandık yokluğun boş beşiginde Koştuk diyar diyar ekmek peşinde Aşındı ayaklar el eşiğinde Kötü kaderlere ilenir olduk Çalıştık durmadan hasta dermansız Tükendi ömrümüz baharsız yarsız Gurbetten gurbete öksüz arkasız Yandıkça bağrımız küllenir olduk Gülmüyor yüzümüz gönlümüz hasta Hasret kaldık anam sılaya dosta Güller açmaz oldu sümbüller yasta Garip bülbül gibi dillenir olduk Kara toprağadır bir can borcumuz Garip ölmek asıl bizim korkumuz Ne bir yakınımız ne de dostumuz Kendi kendimizle söylenir olduk Hasret Treni Trenler gurbete kalkar Yollar engebeli taşlı Analar dualar yakar Yürek buruk gözler yaşlı Gözyaşında ayrılıklar Yüreklerde kor yanıklar Elde ıslak mendil kalır Boğuk boğuk hıçkırıklar Giden belki dönmez olur Dönse bile görmez olur Bir od yakar yürekleri Kıyamete sönmez olur Kara tren kara tren Gidişleri elem veren Gelişleri sevindiren Hep yürekler seni bekler Candan ayrı can mı olur Dertlere derman mı olur Kendi yuvan durur iken El yurdu vatan mı olur Satıldık Balam Çıkmaz yadımızda dostun hayali Oy bizim halimiz kimsesiz hali Yuvasız duldasız kuşlar misali Sınırdan sınıra atıldık balam Kuru bir yaprağız ağaç dalında Savrulur gideriz sam rüzgarında Asrın kölesiyiz iş pazarında Ülkeden ülkeye satıldık balam Alların akların karası olduk Oyuk oyuk hicran yarası olduk Gurbetle sılanın arası olduk Sürgünden sürgüne katıldık balam Dinler yabancıdır diller yabancı Hele hor görülmek sargısız sancı Sıla uzaklarda gurbetse acı Türküden türküye yakıldık balam Büküldü belimiz düştü başımız Ağlarız sızlarız dinmez yaşımız Zehir – zıkkım oldu bize aşımız Ezildik itildik kakıldık balam Can Nuri’yim neden böyleyiz böyle Uyanıklar eder durmadan hiyle Kendi emeğimize eyleyip köle Küçülen gözlerle bakıldık balam Diner mi Bilmem Sen ey gurbet elin garip hamalı Kaderin yüzüne güler mi bilmem Gözlerin yaşlıdır gönlün yaralı Dostların yasını böler mi bilmem Çekersin çileyi çekersin kahrı Ünlerin garibe çıkmıştır gayrı Anadan babadan bacıdan ayrı Bağrında ateşin söner mi bilmem Seninki vatanın diyarı eldir Kalbinde acılar pınarı seldir Ayrılık dağlarda esen bir yeldir Bir of çekmeyinen diner mi bilmem Arzular ümitler boynunu bükmüş Saçların ağarmış avurdun çökmüş Ömür bahçelerin yaprağın dökmüş Yiten umutların döner mi bilmem Gözünden gönlüne bütün yaş dolmuş Her azgın yaraya bir dert baş olmuş Yürekler katıdır sanki taş olmuş Ağlasan bir duyan olur mu bilmem Kara talih hiç başından gitmiyor Ömrün bitti acıların bitmiyor Ağlarsın sızlarsın fayda etmiyor Akan gözyaşların pınar mı bilmem Yakışım Kalır Gidersen ardında bakışım kalır İpek gömleğinde nakışım kalır Kuzusuz meleyen koyunlar gibi Yanık yüreğimi yakışım kalır Yüce dağbaşları kardır dumandır Koklayıp sevecek haldır zamandır Senden başka kimin varki bu yerde Gidersen yaşamak bana haramdır Sevip doya doya kanışım mı var Benim senden özge yanışım mı var Gidersen gözlerim yollarda kalır Haber getirecek tanışım mı var Gelince her mevsim yayla zamanı Dağılır dağların gamlı dumanı Savrulup dursada gönül harmanı Ne baharım kalır, ne kışım kalır Sevda oku değer paralanırım Hasretle hicranla yaralanırım Bu dünyada yapayalnız kalırım Her gece yastığı sarışım kalır Ömrümde nihayet bulursa demim Sonsuz ufuklarda kaybolur gemim Deryadan deryaya durulmaz selim Gittiğin yollarda gözyaşım kalır Süsenler sümbüller saçını yolar Gül açmaz bahçeler yapraklar solar Gözlerim dört mevsim boşalır dolar Dertli çaylar gibi akışım kalır Kuşlar vedalaşıp yeller eserken Gitme sarıl bana zaman var iken Mezarım üstünde bir sarı diken Bir de ah yazılı bir taşım kalır Sesler İçinde Herkeste bir nida herkeste bin ah Duyulmaz sesimiz sesler içinde Bir ışık ararız doğan her sabah Karalar içinde sisler içinde Geçip gider günler hicranla gamla Bazen derya olur bazen bir damla Şiirler dökülür gelen ilhamla Hayeller içinde düşler ıçinde Dar sokaklar dumanlanır sislenir Ah çekilir taş duvarlar hislenir Yürekler ki hep acıyla beslenir Dargınlar içinde küsler içinde Hüsran çukuruna düşmüş gönüller Bir yanı ah çeker, bir yanı inler Aşkın girdabında döner de döner Yangınlar içinde közler içinde Güneş kaybolurken sisler çığında İsyanlar yükselir her çığlığında Yiğit kalkmaz bir kez yıkıldığında Yaralar içinde kanlar içinde Nerdesin Hasretlik ölümdür acısı derin Göz göz oldu yaralarım nerdesin Kaldı mı sinende bana bir yerin Göz göz oldu yaralarım nerdesin Süsenim sümbülüm reyhandı sesin Kekliğim cerenim ceylandı sesin Dermansız derdime dermandı sesin Göz göz oldu yaralarım nerdesin Döküldü yaprağım karda yağmurda Beklerim çiçeğim açmaz baharda Gönlum sende kaldı gözüm yollarda Göz göz oldu yaralarım nerdesin Kah zülfünün tellerinde yiterdim Kah hüsnünün cemalinde biterdim Allahım bu sevda bitmesin derdim Göz göz oldu yaralarım nerdesin Bülbül zar eylesin güller uyansın Derdine Can Nuri yansında yansın Ah zavallı kalbim nasıl dayansın Göz göz oldu yaralarım nerdesin Arar Gözlerim Yüce dağbaşında bir serin yeldim Baharı görmeden kışı getirdim Tipi boran oldu yolum yitirdim Bir gözü sürmeli arar gözlerim Mutluluk isterken dertlere daldım Her acı çekenden bir yara aldım Sevda ocağında çırasız kaldım Alevsiz dumansız yanar gözlerim Ah yürek ağrısı pişirdi beni Çıkmaz tuzaklara düşürdü beni Dağlardan dağlara aşırdı beni Bir yorgun kıyıda ağlar gözlerim Gözleri sürmelim gitmiyor serde Hasreti ufkumda bir siyah perde Gemi nerden kalkar limanlar nerde Bir sonsuz ummanı çağlar gözlerim Eremedim bu dünyada maksuda Hayal darmadağan ölüm pusuda Bin yürek çırpınır her akan suda Bir çeşmi pınarı kanar gözlerim Çok Kanadım Dostlar Yaram Derindir Çok susadım dostlar kalmadı suyum Bağrı yanmış kara toprağım şimdi Yolunu şaşırmış garip yolcuyum Rüzgarın önünde yaprağım şimdi Çok yoruldum dostlar yüreğim hasta Arzuhalim kaldı gidemem dosta Güller boyun eğmiş sümbüller yasta Hazana uğramış bir bağım şimdi Çok ağladım dostlar gözyaşım duman Ah felek vermiyor ömrüme aman Çağlayıp dursamda ben zaman zaman Bentleri yıkılmış ırmağım şimdi Çok üşüdüm dostlar nasıl ısınsam Anamda yok kanadına sığınsam Kime içim döksem, derdimi yansam Başı karlı ıssız bir dağım şimdi Çok kanadım dostlar yaram derindir İncinip sızlayan gönül yerimdir Kederler çileler dertler benimdir Acılar toplayan bir ağım şimdi Çok üzgünüm dostlar sevinçler nerde Göğsüme gam indi, gözüme perde Ecel dedikleri her dem siperde Zulümle inleyen bir çağım şimdi Çok yalvardım dostlar geçmedi sözüm Anasız babasız garip öksüzüm Dünyaya geleli yaş döker gözüm Sellere kapılan çardağım şimdi Çok kırıldım dostlar gönül telimden Sevda türküleri düşmez dilimden Bir düşkünüm kimse tutmaz elimden Kırılıp atılan bardağım şimdi Çaremi Var Başka Gönül Ağlama gel yaşa dayan Talihsiz bu başa dayan Geçti bahar geçti yazlar Hazan geldi kışa dayan Ekinleri ekemedik Fidanları dikemedik Bir kahırki çekemedik Ezip geçti tasa gönül İnleyeyim dinle gönül Dinleyeyim inle gönül Günler geçti kinle gönül Uyan artık aşka uyan Gurbet ele düştü yolum Kementlere düştü kolum Ne sağ tutar, ne de solum Vurdun taştan taşa gönül Gözyaşlarım nehir oldu Kurda kuşa seyir oldu Bir hayatki zehir oldu Gayrı bulmaz şifa gönül Sevda bağını har alsın Gönül dağını kar alsın Varsın canını yar alsın Çaresi yok başka gönül Ağla Gönül Ağlanacak Hal Şimdi Yüce dağbaşına duman yürüdü Hasret odu yüreğimi bürüdü Garip ömrüm gurbet elde çürüdü Ağla gönül ağlanacak zamandır Yıkıldı yollarım önüm bend oldu Dolandı boynuma bir kemend oldu Bütün sevdiklerim muhannet oldu Ağla gönül ağlanacak hal şimdi Baykuşlar ötüyor kuru dallarda Kırıldı kanadım yaban yollarda Bir başıma kaldım ben buralarda Ağla gönül ağlanacak zamandır Yaralı ceylanım dört dağ içinde Çırpınıp dururum bir ağ içinde Ne güller çürüdü has bağ içinde Ağla gönül ağlanacak gün bu gün Ben bir Can Nuri’yim ey gülü gülşen Hasret ateşiyle kavrulup pişen İflah olmaz bir kez dertlere düşen Ağla gönül ağlanacak hal şimdi Yeller Feryat Eder, Ben Ah Ederim Bülbülün sedası zarı figandır Güller boyun eğer, ben ah ederim Bahçesi tarumar leyli zamandır Yeller feryat eder, ben ah ederim Yüce dağbaşları kar ile duman Vermedi geçeyim bana bir aman Ağlayıp gurbete düştüğüm zaman Yollar feryat eder, ben ah ederim Görmedim gününü bahar yazımın Almadım methini oğul kızımın Kırıldı çanağı dertli sazımın Teller figan eder, ben ah ederim Yarimin dudağı şekerdi baldı Yanağı gül açmış bir hünsü daldı Her pınar başında gözyaşım kaldı Sular feryat eder, ben ah ederim Neden Ayrı Düştün İlinden Gülüm Her bahar gelince açarsın böyle Bülbüller perişan elinden gülüm Neden ah çekersin derdini söyle Hiç anlar yokmudur dilinden gülüm Dikenler bürümüş bağrın yoz olmuş Bahçeler tarumar bağın bozulmuş Esmiş hoyrat yeli başın toz olmuş Hiç eser kalmamış halinden gülüm Varıp viran yerde mekan kurarsın Ne arayanın var, ne sen sorarsın Gurbeti kendine yurt mu sanarsın Neden ayrı düştün ilinden gülüm Kimsesiz Kalmışım Kimsesiz Yurdum Ne eğleşecek bir durağım oldu Ne gönlüme göre bir yuva kurdum Kanadı kırılmış kuşlar misali O daldan bu dala dolandım durdum Bir yanım borandı bir yanım tipi Daldıkça derine kayboldu dibi Yolunu şaşırmış çocuklar gibi Hep seni aradım hep seni sordum Varmayın üstüme yıllar varmayın Toplanıp gönlümde hep ağlamayın Nasıl dövünmeyim nasıl yanmayım Kimsesiz kalmışım kimsesiz yurdum Ayrılık Dokunma ey seher gönül teline Türküler yolladım yare yeline Genç yaşımda düştüm gurbet eline Bağrım yanık, ben garibim, bilen yok Kaç bahar geçiyor geçecek derken Dağlara kar yağdı yazı beklerken Çiçekler içinde bir sarı diken Gözyaşları sel misali silen yok Yüreğimden vurdu beni ayrılık Gülmüyor bu yüzüm gülmüyor artık Sevda kuşlarının kanadı kırık Yıllar oldu bekliyorum gelen yok Özler Dururum Ne selamın gelir ne de haberin Yıllardır yolunu gözler dururum Yokluğun içimde derin mi derin O güzel yüzünü özler dururum Bazen saçlarıma düşen bir kırsın Bazen bir yıl gibi bazen asırsın Kalbimin içinde en kutsal sırsın Aşkımı herkesten gizler dururum Bitmez hasretimsin yanan gönlümde Yüzyıl çalıp gittin sanki ömrümde Kaç bahar tükettim, kaç güz gördümde Hala deli gibi gezer dururum Nağmeler inlerken ince sazlardan Türkünü duyarım bahar yazlardan Uzak bir düş gibi her bir yıldızdan Yüzünü mehtaba çizer dururum Başladı ömrümde yaprak dökümü Kırdı dallarımı söktü kökümü Kervanlar taşırken sevda yükümü Ardında çaresiz izler dururum Deli rüzgarlara verdim sesimi Yağan yağmurlara çizdim resmini Hiç bir gemi taşıyamaz sevgimi Deryadan deryaya yüzer dururum Dünya Sen bir hansın dünya, ben bir yolcuyum Ne bir durak verdin, ne de yer verdin Yüküm keder dolu, ben dert doluyum Ne bir kanat verdin, ne de per verdin Dost olmak istedim düşmanlık güttün Doğrulmak istedim belimi büktün Mevsimi gelmeden yaprağım döktün Dolu hazan verdin, dolu har verdin Kul eyledin kullarına ezdirdin Yoksul edip diyar diyar gezdirdin Genç yaşımda tatlı candan bezdirdin Garip bülbül gibi ahu zar verdin Kapanmadan yaram yeniden deştin Yel oldun üstüme estin de estin Tipiyle boranla yolumu kestin Dolu yağmur verdin, bir de kar verdin Yoksulun alnında karası oldum Yürekte kapanmaz yarası oldum Yurdumun değersiz parası oldum Ne bir payım verdin, ne de kar verdin Ne aldımsa dünya senden güç aldım Ele neler verdin bense hiç aldın Ev bark kurmaya şimdi geç kaldım Ne bir murat verdin, ne de yar verdin Ben bir yana döndüm, sende bir yana Sebepsin gözümde akan hicrana Bir kendi halinde bu Nuri Cana Bitmez acı verdin, bir de ar verdin Pınar Gözlüm Elveda Acılar göverip yeşerdi dal dal Elveda ey yağmur gözlüm elveda Gider oldum bu ellerden hoşça kal El bağlayıp ardımsıra ağlama Gönül mihrabıma koyup başını Gidiyorum diye çatma kaşını Deryalar misali gözün yaşını Bendeyleyip çaylar gibi çağlama Yine bahar gelir kuşlar ötüşür Sümbüller saçılır güller gülüşür Ayrılık zamanı gönüller üşür Ah eyleyip yüreğimi dağlama Önümüzde dağlar sıra sıralı Günler yaslı geçer, gönül yaralı Ayrılık başladı dağlar maralı Kemend atıp yollarımı bağlama Gülmüyor Dostum Rüzgarlar esmiyor kuşlar telaşlı Baharlar gelmiyor gelmiyor dostum Her gülün gözleri içinden yaşlı Dudaklar gülmüyor gülmüyor dostum Bulutlar kapkara maviler küsmüş Her seven yüreğe bir elem düşmüş Beklenenler birer hayal birer düş Gidenler gelmiyor gelmiyor dostum Ümit dağlarını dumanlar sarmış Hasret yollarını hazanlar almış Gönülki bir güzele sevdalanmış Yadeller bilmiyor bilmiyor dostum Sevgiler nerede sevenler kimmiş Araya simsiyah perdeler inmiş Gözlere bir bulut bir yağmur sinmiş Mendiller silmiyor silmiyor dostum Ben bir Can Nuri’yim canan ilinde Sevda türküleri düşmez dilimde Her akşam bir çiçek solar gönlümde Bahçeler bilmiyor bilmiyor dostum Ayrılık Türküsü Ey dere derin dere Suları serin dere Bu gün başım dumanlı Akıp gidersin nere Sabah oldu ay battı Herkes uykuya yattı Yar sılada ben burda Nidem böyle hayattı Kuşlar öter su akar Gözler yollara bakar Geceleri yalnızlık Gündüz ayrılık yakar Dağlar sıra sıralı Gönül kuşum yaralı Gözlerim gülmez oldu Sıladan ayrılalı Ana nerde yar nerde Zarar nerde kar nerde Kader ayırdı bizi Her birimiz bir yerde Bu dağı geçen bilir Suyunu içen bilir Bir garibin derdini Gariplik çeken bilir Hey dağlar taşlı dağlar Başı telaşlı dağlar Gençken düştüm gurbete Gözlerim yaşlı dağlar Nuri’ yim dile düştüm Zülfü hayale düştüm Yıkılaydın ey gurbet Bak gör ne hale düştüm Dostum Nasıl terkederim gurbet diyarı Ekmeğim burada duruyor dostum Neyleyeyim gelip geçen baharı Bağımda çiçekler kuruyor dostum Hicranla yanarken geçen ömrüme Bir sızı saplanır hasta böğrüme Neşemi ararsın gamlı gönlüme Nabzımda elemler vuruyor dostum Ayrılık ölmenin bir başka adı Kalmadı bir nebze yaşamın tadı Yüreğim çırpınan bir kuş kanadı Her gece sılaya uçuyor dostum Nerde Kaldı Yağmurlarla güğüm güğüm Sırılsıklam düğüm düğüm Hayal kurup yürüdüğüm Dağ yolları nerde kaldı Yücelerden bakıp giden Yürekleri yakıp giden Nazlı nazlı akıp giden Kar suları nerde kaldı Kalbimi sinemde çalan Beni deli divan kılan Her gece sevip sarılan Yar kolları nerde kaldı Can Nuri’yim ey yandığım Diyar diyar aradığım Özlemiyle kanadığım Zap boyları nerde kaldı Feryatları yüreğimdir Gurbet ele bir kuş uçar Kanatları yüreğim(dir) de Bir gül solar, bir gül açar Yaprakları yüreğim(dir) de Aşık olan saza gelir Güzel olan naza gelir Bülbüller avaza gelir Feryatları yüreğim(dir) de Dağbaşı kar için ağlar Yürekler nar için ağlar Aşıklar yar için ağlar Gözyaşları yüreğim(dir) de Geceden sabaha düştü Gül açtı vahaya düştü Ah’dan yandı vah’a düştü Korkuları yüreğim(dir) de Akma pınar akma bir yol ara ver Doldur pınar doldur kırık tasımı Kaldır yüreğimde kara yasımı Seni böyle eden aşk yarasımı Akma pınar akma bir yol ara ver Götür ısyanımı mor dağlara ver Gurbeten gelmişim yolum çok uzak Özlemler getirdim bak kucak kucak Garip feryadımı kimler duyacak Akma pınar akma küsmesin seher Yüreğim yanıyor bir yudum su ver Hani bir zamanlar bir çocuk vardı Dalıp akışına düşler kurardı Mevsimler değişti hazanlar sardı Akma pınar akma dağlar dumandır Çok hasretlik çektim halim yamandır Geldi yaz ayları durulmaz mısın? Gece gündüz akar yorulmaz mısın? Bir ahu gözlüye vurulmaz mısın? Akma pınar akma kurbanın olam Yolunun üstüne duranın olam Mestanın olayım döndür ey pınar Yüreğim yanıyor söndür ey pınar Öldürürsen burda öldür ey pınar Akma pınar akma mestanın olam Türküler şarkılar destanın olam 1967 = 1977 arası ilk gençlik yıllarımda yazdığım doğaçlamar

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.