Uyaklı Hasret Ve Gurbet Şiirleri Dosya 2
N
0
Altın Yaprak
Hasret çiçeğim
Yağmurlar düşerken körpe bağına
Süzülür damlalar gül yaprağına
Takılıp gurbetin hüzün ağına
Bir sen mi solarsın hasret çiçeğim
Sarıp dikenlere gönül acını
İndirme başından ümit tacını
Rüzgarda savrulan ipek saçını
Bir sen mi yolarsın hasret çiçeğim
Eserken başında bahar yelleri
Okşarsın hasretle açan gülleri
Andıkça geldiğin ırak yerleri
Bir sen mi dolarsın hasret çiçeğim
Seller feryad eder dağlar ses verir
Bir ömre bir sevda sanma az gelir
Şimdi her gönülde bir ah yükselir
Bir sen mi ağlarsın hasret çiçeğim
Denizler dalgalı alınlar sisli
Yollar sıra sıra engel dizili
Herkesin ateşi içinden gizli
Bir sen mi yanarsın hasret çiçeğim
Coşkun akan seldim duruldu kalbim
Gurbet eller gezdim yoruldu kalbim
Aşkın hançeriyle vuruldu kalbim
Bir sen mi kanarsın hasret çiçeğim
Hasretim Seni
Derya olup çile çile çağlarsın
Göller anlamıyor hasretim seni
Yağmur yağar yaşın yaşın ağlarsın
Seller anlamıyor hasretim seni
Bir dost gülüşüne uçup sevinçten
Medetler umarsın hayalden düşten
Bir çiçek ezilse kanarsın içten
Güller anlamıyor hasretim seni
Nerde öksüz görsen boyun bükersin
Herkesin gönlünce dilek dilersin
Mevsimi gelmeden yaprak dökersin
Yeller anlamıyor hasretim seni
Alın yazgısına ayak direndin
Gönül yazısına boynunu eğdin
Güzelmiş çirkinmiş demedin sevdin
Eller anlamıyor hasretim seni
Kimler kara yazmış ömür yazını
Kimler çeker bilmem gönül nazını
Çalıp dertli dertli kırık sazını
Teller anlamıyor hasretim seni
Bülbülün çektiği kendi dilinden
Güllerin çektiği bülbül elinden
Türküler söylersin gönül halinden
Diller anlamıyor hasretim seni
Ah Anadolum
Yükledin yükümü gurbet ellere
Dur diyen olmadı ah anadolum
Kor düştü yanıyor bak yüreklere
Su veren kalmadı vah anadolum
Dalımda bir heybe gözyaşı dolu
Uzadıkça uzar gurbetin yolu
İstersen ardımda çalma davulu
Gidenler dönmüyor ah anadolum
Dağların başına duman sis çökmüş
Her geçen bu yolda gözyaşı dökmüş
Bakarım yavrular boynunu bükmüş
Gitmek zor geliyor ah anadolum
Çekeriz çileyi çekeriz kahrı
Adımız garibe çıkmıştır gayrı
Anadan babadan bacıdan ayrı
İçimiz kanıyor ah anadolum
Kimi zevk peşinde sefaya dalmış
Kimisi yokluktan derten bunalmış
kimi sakat kimi arada kalmış
Yoksulluk ar geliyor vah anadolum
Hainler maskeyi yüzüne çekmiş
Doğrunun gözleri ırmakmış selmiş
Yiğitler namerde boynunu eğmiş
Gücümüz yetmiyor ah anadolum
Gez Garip Garip
Vurup omuzuna tahta bavulu
Varıp gurbet eli gez garip garip
Yollara düşüp de gözler buğulu
İlet haberini tez garip garip
Varsın yaban eller mekanın olsun
Sılanın hasreti bağrına dolsun
Anadan babadan bacıdan yoksun
Oturup derdini yaz garip garip
Her akşam dönünce yurda yönünü
Hasretle hicranla doldur özünü
Kalbine çevirip yaşlı gözünü
Çilenin selinde yüz garip garip
Ay geçsin yıl geçsin uzansın ara
Hasretin yol olsun karlı dağlara
Aktıkça gözyaşın akan sulara
Kalsın yanağında iz garip garip
Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm
Bir türkü duyduğumda yanmaz mı içim
Hasret doluşmaz mı yaşlı gözüme
Aklıma düşünce vatanım evim
Çiçekler ağlamaz mı bakıp yüzüme
Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm
Munzur yaylasında sabah serince
Keklikler ötmez mi yeller esince
Eğilip suyundan içtiğim çeşme
Aklıma düşmez mi bahar gelince
Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm
Amanıda be hey dağlar amanı
Dağılmaz başımın gamlı dumanı
Rüzgar olup mor dağlara esmem mi
Her bahar mevsimi yayla zamanı
Yolmaz mı saçını gülüm sümbülüm
Yol ver sılamıza dönelim dağlar
Gurbetlik garibe meskenmiş yurtmuş
Avcı vurmuş yuvasından uçurtmuş
Uzak düştük dostlar bizi unutmuş
Yol ver hanemize dönelim dağlar
Hasretin acısı bağrımı dağlar
Bu gün bayram günü eller öpülür
Benim gurbet elde boynum bükülür
Avuç avuç gözyaşlarım dökülür
Yol ver sılamıza gidelim dağlar
Gurbetin acısı sinemi dağlar
Yıllardır çekerim gurbet elinde
Dertsiz nerden bilsin dertli halinde
Her kuş öter imiş kendi dilinde
Yol ver köyümüze dönelim dağlar
Hasretin ateşi bağrımı dağlar
Can Nuri’yim bahçe bağım har oldu
Ömür gelip geçti, mevsim kar oldu
Geniş dünya acımıza dar oldu
Yol ver evimize dönelim dağlar
Gediğin başında sevdiğim ağlar
Deyme felek deyme
Deyme felek deyme bu gönül hasta
Bir yanım ah çeker, bir yanım yasta
Arzuhalım kaldı gidemem dosta
Nerdeyim nasılım bilemez oldum
Gözümün yaşını silemez oldum
Yaralı yollarda ömür treni
Bir sonsuz hasrete sürükler beni
Acılar kapladı yorgun sinemi
Gurbetin kahrını çekemez oldum
Derdimi kimseye dökemez oldum
Tükendi ömrümde baharlar yazlar
Kayboldu göğümde aylar yıldızlar
Eylemez gönlümü davullar sazlar
Dünyanın zevkini alamaz oldum
Yitirdim yönümü bulamaz oldum
Başladı bahçemde yaprak dökümü
Kırdı dallarımı söktü kökümü
Hangi yana vursam hasret yükümü
Kırıldı kanadım uçamaz oldum
Doludan yağmurdan kaçamaz oldum
Yolcu Pınarı
Derinden derine çağlayıp duran
Söyle derdin mi var yolcu pınarı
Her geçen yolcuya ağlayıp duran
Söyle derdin mi var yolcu pınarı
Doldur pınar doldur bir tas içeyim
Derdime dermandır gülün çiçeğin
Bunca gam yükünü nasıl çekeyim
Benimde derdim var yolcu pınarı
Bir nebze derdimi dinlemez misin
Dinleyip kalbimle inlemez misin
Durmadan akarsın dinlenmez misin
Söyle derdin mi var yolcu pınarı
Kaç yanık yolcuya soğuk su verdin
Hangi dağ gülünü koklayıp derdin
Kaç çınar yeşerdi kaç çağ devirdin
Söyle derdin mi var yolcu pınarı
Doldur pınar doldur şu kırık tası
Silinmez gönlümün gam ile pası
Bir gün öldürecek hasret yarası
Benimde derdim var yolcu pınarı
Ülkeden ülkeye akıp gidersin
Güzelden güzele bakıp gidersin
Nice yürekleri yakıp gidersin
Söyle derdin mi var yolcu pınarı
Yüreğim yanıyor söndür ey pınar
Pervaneler gibi döndür ey pınar
Öldürürsen burda öldür ey pınar
Benimde derdim var yolcu pınarı
Ey Ayrılık Çalıp Durma Kapımı
Ey ayrılık çalıp durma kapımı
Hasretlere dayanmıyor bu yürek
Neyleyeyim bu dünyanın malını
Bana vatan gerek bana il gerek
Bulut olup yağdım gül bahçesine
Gül olup ağladım bülbül sesine
Bilmem bu dünyanın geldim nesine
Bana sümbül gerek bana gül gerek
Esince başımda kasvet yelleri
Akar gözlerimde hasret selleri
Neylerim parayı gurbet elleri
Bana sevda gerek bana aşk gerek
Gahi bulutlarla yoldaş olurum
Gahi turnalarla haldaş olurum
Gidip gariplerle gardaş olurum
Bana yaran gerek bana yar gerek
Irmak
Uzak ıssız kıyılara
Al benide götür ırmak
Dostluk dolu dünyalara
Sal banide götür ırmak
Al bir gülün goncasına
Çayır çimen yoncasına
Mavi düşler bohçasına
Sar benide götür ırmak
Renkli renkli rüyalara
Pembe pembe hülyalara
Alev ateş sevdalara
Yak benide götür ırmak
Kirlenmemiş gerçeklere
El değmemiş çiçeklere
Şarkılara türkülere
Kat benide götür ırmak
Dostlukların solmadığı
Düşmanlığın olmadığı
Yalanların kalmadığı
Bir dünyaya götür bırak
Hasret döktüm yollara
Rüzgar vurur dallara
İnim inim inliyor
Hasret döktüm yollara
Yollar bunu bilmiyor
Şu gurbetin bağrında
Öldüm karlı dağında
Baş koyduğum yastıkda
Göz yaşımı silmiyor
Yaz tükenir güz gelir
Yağmur yağar sislenir
Bülbül güle seslenir
Gül bülbülü dinliyor
Dağlar kar için ağlar
Yürek nar için ağlar
Yollar yar için ağlar
Giden geri gelmiyor
Bülbülüm neva bilmem
Dertliyim deva bilmem
Ömrümce vefa bilmem
talih bana gülmüyor
İnleyen Dağlar
Başı pare pare duman bağlamış
Yağmuru boranı dinmeyen dağlar
Kimler geçmiş burdan, kimler ağlamış
Öfkeyle gazapla inleyen dağlar
Ben boynumu hangi yele bükeyim
Gözyaşımı hangi sele dökeyim
Bunca kahır yükü nasıl çekeyim
Hey benim derdimi bilmeyen dağlar
Gönül ormanıma şimşekler vurdu
Hasretin oduyla yaktı kavurdu
Elden ele yelden yele savurdu
Sevdası serimden gitmeyen dağlar
kuş olup uçacak kanadım mı var
Bir yürekten seven cananım mı var
Kimsesiz biriyim yananım mı var
Akan gözyaşımı silmeyen dağlar
Şu gönül yarama merhem mi verdin
Öksüzüm üstüme kanat mı gerdin
Yaz bahar ayında gülüm mü derdin
Feryadım figanım duymayan dağlar
Ben başımı hangi taşa çalayım
Yitirdim yönümü nasıl bulayım
Can Nuri bir ömür ağlar kalayım
Vurgunum yaramı sarmayan dağlar
1972 Munzur Yaylası
Güzel Köyüm
Güzel köyüm sarı gülün nerede
Gülen kuşun gam bülbülün nerede
Süsenin sümbülün reyhanın hani
Maralın cerenin ceylanın hani
Gurbet kahrı nedir çektin mi? köyüm
Gözyaşın yollara ektin mi? köyüm
Sende ağladın mı? kimsesiz kalıp
Ben gibi kederli, ben gibi garip
Sen küsersen kime umut bağlayam
Kime derdim dökem kime ağlayam
Sende yar peşinde gezip koştun mu?
Yıldızlarla sohbet edip coştun mu?
Keklik olup dağdan dağa sektin mi?
Bir güzelin hasretini çektin mi?
Ben bir Can Nuri’yim yanık dertliyim
Yeter köyüm hasretini çektiğim
Söz Vurdu Beni
Şu gurbet ellerde kimsesiz garip
Her öksüz bakışta göz vurdu beni
Sen benim derdimi bilmezsin tabip
Bahar ortasında güz vurdu beni
Sel suyunda bir katrecik zerreyim
Bazen gökyüzünde bazen yerdeyim
Bilmem nerelerde hangi eldeyim
Hayal adasında giz vurdu beni
Deyme tabip deyme gönül yarama
Dermansız derdime derman arama
Saçları sırmadan geçilir amma
Kaşlar karasında göz vurdu beni
Bulut olup yağdım gül bahçesine
Gül olup ağladım bülbül sesine
Dolaştım yıllardır delicesine
Sevda yollarında iz vurdu beni
Çile kaynağından içtimde geldim
İhanet çağından geçtimde geldim
Aşkın sıcağından piştimde geldim
Hasret yarasında köz vurdu beni
Deyme tabip deyme bu gönül hasta
Gülmedi kaderim kederde yasta
Dökemem derdimi yarene dosta
Dudak arasında söz vurdu beni
Depreştirme beni dertlerim çoktur
Sineme saplanan zehirden oktur
Bin tabip çağırsan faydası yoktur
Diken tarlasında öz vurdu beni
Yaralı Şimdi
Yine bahar geldi karlar eridi
Sılanın yolları aralı şimdi
Bir yanım fıratta çağlayıp durur
Bir yanım dağlarda yaralı şimdi
Gönlümü geldiğim yerde bıraktım
Fidanlar büyüttüm yelde bıraktım
Akan gözyaşımı selde bıraktım
Günlerim yas ile karalı şimdi
Hasret burgu burgu kalbimde işler
Çok uzakta kaldı gördüğüm düşler
Munzur yaylasında başlamış göçler
Kervanlar yollarda sıralı şimdi
Yılda bir kez olsun anar mı bilmem
Anıp da yüreği yanar mı bilmem
Menekşe gözleri kanar mı bilmem
Acep neyler gözüm maralı şimdi
Hasret Çırası
Ne zaman akşam olsa bir hüzün çöker
İçimde bin özlem beslenir durur
Bilirim ne yapsam ulaşmaz sesim
Yüreğim çaresiz seslenir durur
Her gece kahırla anarken seni
Bir hasret çıkmazı kucaklar beni
Uzayan raylarda ömür treni
Gözlerde bir bulut izlenir durur
Yetmiyor hayale kollar sarışım
Gidenler dönmüyor ah garip başım
Her gece yastığa akarken yaşım
Taş duvarlar bile hislenir durur
Ah edip ağlama ey deli gönül
Gözyaşı verdiğin bana tek ödül
Arzular bağında kopardığın gül
Her dem hicran ile süslenir durur
Deva bulmaz artık gönül yarası
Bilirim silinmez alın karası
Ümitle yaktığım sevda çırası
Hasret konağında islenir durur
Gurbet Türküsü
Ekmek kavgasıdır belamız bizim
Belçika isveci sılamız bizim
Yadelde perişan halımız bizim
Hollanda Fransa Alamanyası
Ah neyleyim dünya kahpe dünyası
Ne yerimiz belli, ne de yurdumuz
Çıkıp elden ele göçer dururuz
Gelecek günlerde tek umudumuz
Fransa Hollanda Alamanyası
Ah neyleyim dünya kahpe dünyası
Gözyaşımız pınarımız gölümüz
Aşk yarası hasretimiz çölümüz
Bilmem artık nerde kalır ölümüz
Fransa Hollanda Alamanyası
Ah neyleyim dünya kahpe dünyası
Görmelere Hasret Kaldım
Gurbet çaldı umudumu
Gülmelere hasret kaldım
Uzakta kalmış yurdumu
Görmelere hasret kaldım
Giyemeden allarımı
Felek kırdı kollarımı
Kader kesti yollarımı
Gelmelere hasret kaldım
Tel tel ağardı saçlarım
Kurudu hep ağaçlarım
Akıp gitti gözyaşlarım
Silmelere hasret kaldım
Bir yaralı garip kuşum
Uça uça yorulmuşum
Ta kalbimden vurulmuşum
Sevmelere hasret kaldım
Yaraya gül dikemedim
Acıya kül ekemedim
Bir sevdaki çekemedim
Mevsimlere hasret kaldım
İpincecik kırık dalım
Ne mülküm var ne de malım
Dünya hain insan zalım
Ölmelere hasret kaldım
2
Şimdi kapı kapı dilenir olduk
Gurbet ele döndü yönümüz bizim
Yaslı gamlı geçer günümüz bizim
Dünyaya nam iken ünümüz bizim
Şimdi kapı kapı dilenir olduk
Sallandık yokluğun boş beşiginde
Koştuk diyar diyar ekmek peşinde
Aşındı ayaklar el eşiğinde
Kötü kaderlere ilenir olduk
Çalıştık durmadan hasta dermansız
Tükendi ömrümüz baharsız yarsız
Gurbetten gurbete öksüz arkasız
Yandıkça bağrımız küllenir olduk
Gülmüyor yüzümüz gönlümüz hasta
Hasret kaldık anam sılaya dosta
Güller açmaz oldu sümbüller yasta
Garip bülbül gibi dillenir olduk
Kara toprağadır bir can borcumuz
Garip ölmek asıl bizim korkumuz
Ne bir yakınımız ne de dostumuz
Kendi kendimizle söylenir olduk
Hasret Treni
Trenler gurbete kalkar
Yollar engebeli taşlı
Analar dualar yakar
Yürek buruk gözler yaşlı
Gözyaşında ayrılıklar
Yüreklerde kor yanıklar
Elde ıslak mendil kalır
Boğuk boğuk hıçkırıklar
Giden belki dönmez olur
Dönse bile görmez olur
Bir od yakar yürekleri
Kıyamete sönmez olur
Kara tren kara tren
Gidişleri elem veren
Gelişleri sevindiren
Hep yürekler seni bekler
Candan ayrı can mı olur
Dertlere derman mı olur
Kendi yuvan durur iken
El yurdu vatan mı olur
Satıldık Balam
Çıkmaz yadımızda dostun hayali
Oy bizim halimiz kimsesiz hali
Yuvasız duldasız kuşlar misali
Sınırdan sınıra atıldık balam
Kuru bir yaprağız ağaç dalında
Savrulur gideriz sam rüzgarında
Asrın kölesiyiz iş pazarında
Ülkeden ülkeye satıldık balam
Alların akların karası olduk
Oyuk oyuk hicran yarası olduk
Gurbetle sılanın arası olduk
Sürgünden sürgüne katıldık balam
Dinler yabancıdır diller yabancı
Hele hor görülmek sargısız sancı
Sıla uzaklarda gurbetse acı
Türküden türküye yakıldık balam
Büküldü belimiz düştü başımız
Ağlarız sızlarız dinmez yaşımız
Zehir – zıkkım oldu bize aşımız
Ezildik itildik kakıldık balam
Can Nuri’yim neden böyleyiz böyle
Uyanıklar eder durmadan hiyle
Kendi emeğimize eyleyip köle
Küçülen gözlerle bakıldık balam
Diner mi Bilmem
Sen ey gurbet elin garip hamalı
Kaderin yüzüne güler mi bilmem
Gözlerin yaşlıdır gönlün yaralı
Dostların yasını böler mi bilmem
Çekersin çileyi çekersin kahrı
Ünlerin garibe çıkmıştır gayrı
Anadan babadan bacıdan ayrı
Bağrında ateşin söner mi bilmem
Seninki vatanın diyarı eldir
Kalbinde acılar pınarı seldir
Ayrılık dağlarda esen bir yeldir
Bir of çekmeyinen diner mi bilmem
Arzular ümitler boynunu bükmüş
Saçların ağarmış avurdun çökmüş
Ömür bahçelerin yaprağın dökmüş
Yiten umutların döner mi bilmem
Gözünden gönlüne bütün yaş dolmuş
Her azgın yaraya bir dert baş olmuş
Yürekler katıdır sanki taş olmuş
Ağlasan bir duyan olur mu bilmem
Kara talih hiç başından gitmiyor
Ömrün bitti acıların bitmiyor
Ağlarsın sızlarsın fayda etmiyor
Akan gözyaşların pınar mı bilmem
Yakışım Kalır
Gidersen ardında bakışım kalır
İpek gömleğinde nakışım kalır
Kuzusuz meleyen koyunlar gibi
Yanık yüreğimi yakışım kalır
Yüce dağbaşları kardır dumandır
Koklayıp sevecek haldır zamandır
Senden başka kimin varki bu yerde
Gidersen yaşamak bana haramdır
Sevip doya doya kanışım mı var
Benim senden özge yanışım mı var
Gidersen gözlerim yollarda kalır
Haber getirecek tanışım mı var
Gelince her mevsim yayla zamanı
Dağılır dağların gamlı dumanı
Savrulup dursada gönül harmanı
Ne baharım kalır, ne kışım kalır
Sevda oku değer paralanırım
Hasretle hicranla yaralanırım
Bu dünyada yapayalnız kalırım
Her gece yastığı sarışım kalır
Ömrümde nihayet bulursa demim
Sonsuz ufuklarda kaybolur gemim
Deryadan deryaya durulmaz selim
Gittiğin yollarda gözyaşım kalır
Süsenler sümbüller saçını yolar
Gül açmaz bahçeler yapraklar solar
Gözlerim dört mevsim boşalır dolar
Dertli çaylar gibi akışım kalır
Kuşlar vedalaşıp yeller eserken
Gitme sarıl bana zaman var iken
Mezarım üstünde bir sarı diken
Bir de ah yazılı bir taşım kalır
Sesler İçinde
Herkeste bir nida herkeste bin ah
Duyulmaz sesimiz sesler içinde
Bir ışık ararız doğan her sabah
Karalar içinde sisler içinde
Geçip gider günler hicranla gamla
Bazen derya olur bazen bir damla
Şiirler dökülür gelen ilhamla
Hayeller içinde düşler ıçinde
Dar sokaklar dumanlanır sislenir
Ah çekilir taş duvarlar hislenir
Yürekler ki hep acıyla beslenir
Dargınlar içinde küsler içinde
Hüsran çukuruna düşmüş gönüller
Bir yanı ah çeker, bir yanı inler
Aşkın girdabında döner de döner
Yangınlar içinde közler içinde
Güneş kaybolurken sisler çığında
İsyanlar yükselir her çığlığında
Yiğit kalkmaz bir kez yıkıldığında
Yaralar içinde kanlar içinde
Nerdesin
Hasretlik ölümdür acısı derin
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Kaldı mı sinende bana bir yerin
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Süsenim sümbülüm reyhandı sesin
Kekliğim cerenim ceylandı sesin
Dermansız derdime dermandı sesin
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Döküldü yaprağım karda yağmurda
Beklerim çiçeğim açmaz baharda
Gönlum sende kaldı gözüm yollarda
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Kah zülfünün tellerinde yiterdim
Kah hüsnünün cemalinde biterdim
Allahım bu sevda bitmesin derdim
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Bülbül zar eylesin güller uyansın
Derdine Can Nuri yansında yansın
Ah zavallı kalbim nasıl dayansın
Göz göz oldu yaralarım nerdesin
Arar Gözlerim
Yüce dağbaşında bir serin yeldim
Baharı görmeden kışı getirdim
Tipi boran oldu yolum yitirdim
Bir gözü sürmeli arar gözlerim
Mutluluk isterken dertlere daldım
Her acı çekenden bir yara aldım
Sevda ocağında çırasız kaldım
Alevsiz dumansız yanar gözlerim
Ah yürek ağrısı pişirdi beni
Çıkmaz tuzaklara düşürdü beni
Dağlardan dağlara aşırdı beni
Bir yorgun kıyıda ağlar gözlerim
Gözleri sürmelim gitmiyor serde
Hasreti ufkumda bir siyah perde
Gemi nerden kalkar limanlar nerde
Bir sonsuz ummanı çağlar gözlerim
Eremedim bu dünyada maksuda
Hayal darmadağan ölüm pusuda
Bin yürek çırpınır her akan suda
Bir çeşmi pınarı kanar gözlerim
Çok Kanadım Dostlar Yaram Derindir
Çok susadım dostlar kalmadı suyum
Bağrı yanmış kara toprağım şimdi
Yolunu şaşırmış garip yolcuyum
Rüzgarın önünde yaprağım şimdi
Çok yoruldum dostlar yüreğim hasta
Arzuhalim kaldı gidemem dosta
Güller boyun eğmiş sümbüller yasta
Hazana uğramış bir bağım şimdi
Çok ağladım dostlar gözyaşım duman
Ah felek vermiyor ömrüme aman
Çağlayıp dursamda ben zaman zaman
Bentleri yıkılmış ırmağım şimdi
Çok üşüdüm dostlar nasıl ısınsam
Anamda yok kanadına sığınsam
Kime içim döksem, derdimi yansam
Başı karlı ıssız bir dağım şimdi
Çok kanadım dostlar yaram derindir
İncinip sızlayan gönül yerimdir
Kederler çileler dertler benimdir
Acılar toplayan bir ağım şimdi
Çok üzgünüm dostlar sevinçler nerde
Göğsüme gam indi, gözüme perde
Ecel dedikleri her dem siperde
Zulümle inleyen bir çağım şimdi
Çok yalvardım dostlar geçmedi sözüm
Anasız babasız garip öksüzüm
Dünyaya geleli yaş döker gözüm
Sellere kapılan çardağım şimdi
Çok kırıldım dostlar gönül telimden
Sevda türküleri düşmez dilimden
Bir düşkünüm kimse tutmaz elimden
Kırılıp atılan bardağım şimdi
Çaremi Var Başka Gönül
Ağlama gel yaşa dayan
Talihsiz bu başa dayan
Geçti bahar geçti yazlar
Hazan geldi kışa dayan
Ekinleri ekemedik
Fidanları dikemedik
Bir kahırki çekemedik
Ezip geçti tasa gönül
İnleyeyim dinle gönül
Dinleyeyim inle gönül
Günler geçti kinle gönül
Uyan artık aşka uyan
Gurbet ele düştü yolum
Kementlere düştü kolum
Ne sağ tutar, ne de solum
Vurdun taştan taşa gönül
Gözyaşlarım nehir oldu
Kurda kuşa seyir oldu
Bir hayatki zehir oldu
Gayrı bulmaz şifa gönül
Sevda bağını har alsın
Gönül dağını kar alsın
Varsın canını yar alsın
Çaresi yok başka gönül
Ağla Gönül Ağlanacak Hal Şimdi
Yüce dağbaşına duman yürüdü
Hasret odu yüreğimi bürüdü
Garip ömrüm gurbet elde çürüdü
Ağla gönül ağlanacak zamandır
Yıkıldı yollarım önüm bend oldu
Dolandı boynuma bir kemend oldu
Bütün sevdiklerim muhannet oldu
Ağla gönül ağlanacak hal şimdi
Baykuşlar ötüyor kuru dallarda
Kırıldı kanadım yaban yollarda
Bir başıma kaldım ben buralarda
Ağla gönül ağlanacak zamandır
Yaralı ceylanım dört dağ içinde
Çırpınıp dururum bir ağ içinde
Ne güller çürüdü has bağ içinde
Ağla gönül ağlanacak gün bu gün
Ben bir Can Nuri’yim ey gülü gülşen
Hasret ateşiyle kavrulup pişen
İflah olmaz bir kez dertlere düşen
Ağla gönül ağlanacak hal şimdi
Yeller Feryat Eder, Ben Ah Ederim
Bülbülün sedası zarı figandır
Güller boyun eğer, ben ah ederim
Bahçesi tarumar leyli zamandır
Yeller feryat eder, ben ah ederim
Yüce dağbaşları kar ile duman
Vermedi geçeyim bana bir aman
Ağlayıp gurbete düştüğüm zaman
Yollar feryat eder, ben ah ederim
Görmedim gününü bahar yazımın
Almadım methini oğul kızımın
Kırıldı çanağı dertli sazımın
Teller figan eder, ben ah ederim
Yarimin dudağı şekerdi baldı
Yanağı gül açmış bir hünsü daldı
Her pınar başında gözyaşım kaldı
Sular feryat eder, ben ah ederim
Neden Ayrı Düştün İlinden Gülüm
Her bahar gelince açarsın böyle
Bülbüller perişan elinden gülüm
Neden ah çekersin derdini söyle
Hiç anlar yokmudur dilinden gülüm
Dikenler bürümüş bağrın yoz olmuş
Bahçeler tarumar bağın bozulmuş
Esmiş hoyrat yeli başın toz olmuş
Hiç eser kalmamış halinden gülüm
Varıp viran yerde mekan kurarsın
Ne arayanın var, ne sen sorarsın
Gurbeti kendine yurt mu sanarsın
Neden ayrı düştün ilinden gülüm
Kimsesiz Kalmışım Kimsesiz Yurdum
Ne eğleşecek bir durağım oldu
Ne gönlüme göre bir yuva kurdum
Kanadı kırılmış kuşlar misali
O daldan bu dala dolandım durdum
Bir yanım borandı bir yanım tipi
Daldıkça derine kayboldu dibi
Yolunu şaşırmış çocuklar gibi
Hep seni aradım hep seni sordum
Varmayın üstüme yıllar varmayın
Toplanıp gönlümde hep ağlamayın
Nasıl dövünmeyim nasıl yanmayım
Kimsesiz kalmışım kimsesiz yurdum
Ayrılık
Dokunma ey seher gönül teline
Türküler yolladım yare yeline
Genç yaşımda düştüm gurbet eline
Bağrım yanık, ben garibim, bilen yok
Kaç bahar geçiyor geçecek derken
Dağlara kar yağdı yazı beklerken
Çiçekler içinde bir sarı diken
Gözyaşları sel misali silen yok
Yüreğimden vurdu beni ayrılık
Gülmüyor bu yüzüm gülmüyor artık
Sevda kuşlarının kanadı kırık
Yıllar oldu bekliyorum gelen yok
Özler Dururum
Ne selamın gelir ne de haberin
Yıllardır yolunu gözler dururum
Yokluğun içimde derin mi derin
O güzel yüzünü özler dururum
Bazen saçlarıma düşen bir kırsın
Bazen bir yıl gibi bazen asırsın
Kalbimin içinde en kutsal sırsın
Aşkımı herkesten gizler dururum
Bitmez hasretimsin yanan gönlümde
Yüzyıl çalıp gittin sanki ömrümde
Kaç bahar tükettim, kaç güz gördümde
Hala deli gibi gezer dururum
Nağmeler inlerken ince sazlardan
Türkünü duyarım bahar yazlardan
Uzak bir düş gibi her bir yıldızdan
Yüzünü mehtaba çizer dururum
Başladı ömrümde yaprak dökümü
Kırdı dallarımı söktü kökümü
Kervanlar taşırken sevda yükümü
Ardında çaresiz izler dururum
Deli rüzgarlara verdim sesimi
Yağan yağmurlara çizdim resmini
Hiç bir gemi taşıyamaz sevgimi
Deryadan deryaya yüzer dururum
Dünya
Sen bir hansın dünya, ben bir yolcuyum
Ne bir durak verdin, ne de yer verdin
Yüküm keder dolu, ben dert doluyum
Ne bir kanat verdin, ne de per verdin
Dost olmak istedim düşmanlık güttün
Doğrulmak istedim belimi büktün
Mevsimi gelmeden yaprağım döktün
Dolu hazan verdin, dolu har verdin
Kul eyledin kullarına ezdirdin
Yoksul edip diyar diyar gezdirdin
Genç yaşımda tatlı candan bezdirdin
Garip bülbül gibi ahu zar verdin
Kapanmadan yaram yeniden deştin
Yel oldun üstüme estin de estin
Tipiyle boranla yolumu kestin
Dolu yağmur verdin, bir de kar verdin
Yoksulun alnında karası oldum
Yürekte kapanmaz yarası oldum
Yurdumun değersiz parası oldum
Ne bir payım verdin, ne de kar verdin
Ne aldımsa dünya senden güç aldım
Ele neler verdin bense hiç aldın
Ev bark kurmaya şimdi geç kaldım
Ne bir murat verdin, ne de yar verdin
Ben bir yana döndüm, sende bir yana
Sebepsin gözümde akan hicrana
Bir kendi halinde bu Nuri Cana
Bitmez acı verdin, bir de ar verdin
Pınar Gözlüm Elveda
Acılar göverip yeşerdi dal dal
Elveda ey yağmur gözlüm elveda
Gider oldum bu ellerden hoşça kal
El bağlayıp ardımsıra ağlama
Gönül mihrabıma koyup başını
Gidiyorum diye çatma kaşını
Deryalar misali gözün yaşını
Bendeyleyip çaylar gibi çağlama
Yine bahar gelir kuşlar ötüşür
Sümbüller saçılır güller gülüşür
Ayrılık zamanı gönüller üşür
Ah eyleyip yüreğimi dağlama
Önümüzde dağlar sıra sıralı
Günler yaslı geçer, gönül yaralı
Ayrılık başladı dağlar maralı
Kemend atıp yollarımı bağlama
Gülmüyor Dostum
Rüzgarlar esmiyor kuşlar telaşlı
Baharlar gelmiyor gelmiyor dostum
Her gülün gözleri içinden yaşlı
Dudaklar gülmüyor gülmüyor dostum
Bulutlar kapkara maviler küsmüş
Her seven yüreğe bir elem düşmüş
Beklenenler birer hayal birer düş
Gidenler gelmiyor gelmiyor dostum
Ümit dağlarını dumanlar sarmış
Hasret yollarını hazanlar almış
Gönülki bir güzele sevdalanmış
Yadeller bilmiyor bilmiyor dostum
Sevgiler nerede sevenler kimmiş
Araya simsiyah perdeler inmiş
Gözlere bir bulut bir yağmur sinmiş
Mendiller silmiyor silmiyor dostum
Ben bir Can Nuri’yim canan ilinde
Sevda türküleri düşmez dilimde
Her akşam bir çiçek solar gönlümde
Bahçeler bilmiyor bilmiyor dostum
Ayrılık Türküsü
Ey dere derin dere
Suları serin dere
Bu gün başım dumanlı
Akıp gidersin nere
Sabah oldu ay battı
Herkes uykuya yattı
Yar sılada ben burda
Nidem böyle hayattı
Kuşlar öter su akar
Gözler yollara bakar
Geceleri yalnızlık
Gündüz ayrılık yakar
Dağlar sıra sıralı
Gönül kuşum yaralı
Gözlerim gülmez oldu
Sıladan ayrılalı
Ana nerde yar nerde
Zarar nerde kar nerde
Kader ayırdı bizi
Her birimiz bir yerde
Bu dağı geçen bilir
Suyunu içen bilir
Bir garibin derdini
Gariplik çeken bilir
Hey dağlar taşlı dağlar
Başı telaşlı dağlar
Gençken düştüm gurbete
Gözlerim yaşlı dağlar
Nuri’ yim dile düştüm
Zülfü hayale düştüm
Yıkılaydın ey gurbet
Bak gör ne hale düştüm
Dostum
Nasıl terkederim gurbet diyarı
Ekmeğim burada duruyor dostum
Neyleyeyim gelip geçen baharı
Bağımda çiçekler kuruyor dostum
Hicranla yanarken geçen ömrüme
Bir sızı saplanır hasta böğrüme
Neşemi ararsın gamlı gönlüme
Nabzımda elemler vuruyor dostum
Ayrılık ölmenin bir başka adı
Kalmadı bir nebze yaşamın tadı
Yüreğim çırpınan bir kuş kanadı
Her gece sılaya uçuyor dostum
Nerde Kaldı
Yağmurlarla güğüm güğüm
Sırılsıklam düğüm düğüm
Hayal kurup yürüdüğüm
Dağ yolları nerde kaldı
Yücelerden bakıp giden
Yürekleri yakıp giden
Nazlı nazlı akıp giden
Kar suları nerde kaldı
Kalbimi sinemde çalan
Beni deli divan kılan
Her gece sevip sarılan
Yar kolları nerde kaldı
Can Nuri’yim ey yandığım
Diyar diyar aradığım
Özlemiyle kanadığım
Zap boyları nerde kaldı
Feryatları yüreğimdir
Gurbet ele bir kuş uçar
Kanatları yüreğim(dir) de
Bir gül solar, bir gül açar
Yaprakları yüreğim(dir) de
Aşık olan saza gelir
Güzel olan naza gelir
Bülbüller avaza gelir
Feryatları yüreğim(dir) de
Dağbaşı kar için ağlar
Yürekler nar için ağlar
Aşıklar yar için ağlar
Gözyaşları yüreğim(dir) de
Geceden sabaha düştü
Gül açtı vahaya düştü
Ah’dan yandı vah’a düştü
Korkuları yüreğim(dir) de
Akma pınar akma bir yol ara ver
Doldur pınar doldur kırık tasımı
Kaldır yüreğimde kara yasımı
Seni böyle eden aşk yarasımı
Akma pınar akma bir yol ara ver
Götür ısyanımı mor dağlara ver
Gurbeten gelmişim yolum çok uzak
Özlemler getirdim bak kucak kucak
Garip feryadımı kimler duyacak
Akma pınar akma küsmesin seher
Yüreğim yanıyor bir yudum su ver
Hani bir zamanlar bir çocuk vardı
Dalıp akışına düşler kurardı
Mevsimler değişti hazanlar sardı
Akma pınar akma dağlar dumandır
Çok hasretlik çektim halim yamandır
Geldi yaz ayları durulmaz mısın?
Gece gündüz akar yorulmaz mısın?
Bir ahu gözlüye vurulmaz mısın?
Akma pınar akma kurbanın olam
Yolunun üstüne duranın olam
Mestanın olayım döndür ey pınar
Yüreğim yanıyor söndür ey pınar
Öldürürsen burda öldür ey pınar
Akma pınar akma mestanın olam
Türküler şarkılar destanın olam
1967 = 1977 arası ilk gençlik yıllarımda yazdığım doğaçlamar
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş