Ağlamak...
İ İbrahim Ethem Bingül
0
Altın Yaprak
Ağla dediler bana,bebekler bile ağlarmış doğarken
Bir ağladım, sessiz kaldılar dinlerken
İkincisinde ağladılar benimle beraber ben ağlarken
Bitmedi gözümün pınarında yaşlar
Ağladım üçüncüde sabahları bulamadım gecelerden
Ağla dediler bana,bebekler bile ağlarmış doğarken
Ağladım sayamadım üçten sonrasını
Ne gözüme iyi bakabildim,korudum ne de ondaki yaşını
Görenler dediler etmiş dört,gayri gözündeki perdeyi ört
Dinlemedim dostları tek elimle silemedim gözümün yaşını
Ağla dediler bana,bebekler bile ağlarmış doğarken
Arada kalmış bir yüreğim şimdi
Kalbi temizler ağla diyenler sağım,sıkılıp of çekenler sol yanımda gayrı
Ne bebekliğim kaldı masumca döktüğüm yaşımda
Ne beşi,altısı hatırımda
Ağla dediler bana,bebekler bile ağlarmış doğarken
Ağladım üçüncü sevda sancısında
Ağladım bir mahrum hasta yatağımda
Dört! ! yolun sonuna gelmiş biri sağımda biri solumda
Ağlamak sırası onlara gelmiş kalmamış yerim yalan dünyada
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş