Bu Gece Sobanın Başında

Bu gece sobanın başında duruyorum ellerim kırık ayna Kan damlıyor yaşlı gözlerden donuyorum bilesin Isıtmıyor kıvılcımı gözlerime kaçan sobanın alevi Seni düşünüyor hep aynı beyin.. ne çay sıcaklığı ısıtıyor Ne de yatak yorgan derken kuzuların sesizliği geliyor aklıma Gökyüzü yarılıyor sandım bir an düşen her damla yağmur taneleri Kuzuların bedeninde son buluyor.. sabah olmuyor bir türlü Ne güneş ne de dünya dan bir eser var yeryüzünde Çorak arazide bulanık, bulanık akan kar puhtası var Dünyada değilim rüyadayım Allahım birileri uyandırsın Ne Cengiz Kurt oğlu ne de Müslüm baba ne İmparator ne de Bergen zevk veriyor eserleriyle ne yana baksam sen varsın Ekmeğin kokusunda senin kokun var Viran olan yalnızlık Kin besliyor bana. Sürmelim yok diye alın yazım yok diye uy tutulmuyor Rotamı değiştim bu gece sobanın başındayım Ama hala Hasretin var koynumda ne soba ısıtıyor nede güneş Beni bir türlü anlamadın anlayamadın olmuşum zaten senin gözünde Biçimsiz bir varlık Ama bak bu gece son gecem sobanın başındayım Sensiz kimsesiz zehirlenme umuduyla bekliyorum çaresiz.