Bugün

Mevsimini yitirmiş insanın günü bu gün Ekmeği kesmeyen dişleri Saçı sakalı birbirine karışmış insanın günü bugün Benim hayatım kaybolmuş bir kere ne gündüzüm beli ne Gecesi Ne dakikası beli ne de anı böyle bir güne kavuşmuş insanın Son mısralarıdır bu Unutmak kolay sanıyorsun deyilmi dil yarasını tattın mı hiç Peki karın ağrısını veya baş ağrısını hiç yaşadın mı kıvranarak İşte böylesine acılar çeken insanın son satırladır bu Ne Halk müziği ne de Arabesk hiç birisi tat vermiyor artık Hiç birisi yol göstermiyor yalnızlığım kol geziyor tepelerde Her gün sıkıntı her gün ölümü hissetmek bu olsa gerek İşte böylesine bir kulun son mısralarını okuyorsun bugün Tertemiz duyguların boşa gittiği güne nalet ediyorum Çünkü seni kaybediyorum üstelik sen istediğin Halde seni kaybediyorum biçare gönlüm Dayanmıyor artık seni görmeye işte bugün ölüyorum Son gün yani bir gencin huzura kavuşacağı büyük gün Gelsen artık boş neye yarar dünyanın dönmesi Ne ye yarar insanların sevinmesi gidiyorum Bir gencin ölüm yıldönümü bu gün bir gencin bitişinin Günü bugün sensiz geçen hazanın yaprak Dökümü bugün Son zer zere son hıçkırış bugünümdü bugün artık Olmayacak işte böyle bir gün.