Mektuplar

İ İbrahim Kandamar
0 Altın Yaprak
Gecenin soğuk anında geldi elime bir mektup Hayallerimi süslüyordu güzeligiyle kokusuyla Sandım ki bana hayat verecek bilemezdim ki Derdime dert ekleyecek... Yıkıldım bir anda Bir daha dünya nimetlerinden faydalanamayacaktım Sana güzel bir gül göndermiştim Oysa ne ümitler taşıyordu içinde... Mektup hep böyle acımasız mıdır? Yoksa acıma duygusunu biz mi? kaybettik İçinde Sadece kendini gösteren bir kâğıt parçasını gördüm O nun da hali haraptı ıslanmıştı merhamet diler gibi Birde seni simgeleyen ufak bir fotoğrafın vardı Sanki ayrılık rüzgârının habercisiydi... 2,3 Derken son sözü söyledin Hala söylüyorum mektuplar budar acımasız mı? Yok, sa biz mi kendi önümüzü göremiyoruz Elveda diyordun mektubunda elveda diyerek bitiriyordun Geçmişe elveda diyordun yaşananlara Son kez elveda diyordun bu canı hiçe sayarak Ben ise kendimi avutuyordum varsın diye Hep böylemisiniz? hep acımazsız mısınız? Yoksa biz mi? seni bu hallere soktuk Ama senden son İsteğim ölüm haberimi götür o zalime Senden son isteğim bu mektuplar sizsiniz Beni benden eden mektuplar ah o zalim mektuplar.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.