Mektuplar
İ İbrahim Kandamar
0
Altın Yaprak
Gecenin soğuk anında geldi elime bir mektup
Hayallerimi süslüyordu güzeligiyle kokusuyla
Sandım ki bana hayat verecek bilemezdim ki
Derdime dert ekleyecek... Yıkıldım bir anda
Bir daha dünya nimetlerinden faydalanamayacaktım
Sana güzel bir gül göndermiştim
Oysa ne ümitler taşıyordu içinde...
Mektup hep böyle acımasız mıdır?
Yoksa acıma duygusunu biz mi? kaybettik
İçinde Sadece kendini gösteren bir kâğıt parçasını gördüm
O nun da hali haraptı ıslanmıştı merhamet diler gibi
Birde seni simgeleyen ufak bir fotoğrafın vardı
Sanki ayrılık rüzgârının habercisiydi...
2,3 Derken son sözü söyledin
Hala söylüyorum mektuplar budar acımasız mı?
Yok, sa biz mi kendi önümüzü göremiyoruz
Elveda diyordun mektubunda elveda diyerek bitiriyordun
Geçmişe elveda diyordun yaşananlara
Son kez elveda diyordun bu canı hiçe sayarak
Ben ise kendimi avutuyordum varsın diye
Hep böylemisiniz? hep acımazsız mısınız?
Yoksa biz mi? seni bu hallere soktuk
Ama senden son İsteğim ölüm haberimi götür o zalime
Senden son isteğim bu mektuplar sizsiniz
Beni benden eden mektuplar ah o zalim mektuplar.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş