Sağ Olsaydım Konuşurmuydum

Sağ olsaydım konuşur muydum? Söyler miydim ad-ı ahvalini Yakar mıydım dizginleri vücut teninde Zor gelen hayatın ta kendisi Yokuş misali koşturan aşktın sen Kim bilir belki de değişen bendim Hala nefes soluksuz Hala küçük çocuklar öksüzlükten şikâyetçi Parmak yalayanlardan kuru soğana muhtaçları Ezenlerden olamam asla Lakin zalimdir insanlık Zalimdir güneşin doğuşu son kıyımdır Gündelik hayat Gölgelere kucak açanları anlıyorum Cana can verenleri son birkaç damla Göz damlası kaldı Aktı akacak bu yara kapanmıyor Oysa merhemi eksiksizdi Oysa iyileşmeyi kabul etmişti Hayatın kuruyan dilberi Sağ olsaydın keşke Konuşmak adına… Konuşulmak adına Bir nefestir sevgi.