Yaranılmıyor

Yaranılmıyor ne desem boş Ömrüm yalanlara muhtaç olmuş Kul ettim bu bedeni her başlangıçta Yinede yaranılmıyor Derman istesem kapı aynı kapı Değişen gözyaşlarım mercan misali Dedenin tasavvufuyla daha bir güzel Akıyor derken boyun bükmek niyaz oldu Seneler katlıyor çaresizliğimi Her gün bir ağaç daha kurban gidiyor Doğadan insanoğluna Söyle söylenilecek ne kaldı ki Yalvarmak geliyor içimden Ucuz can pazarları artışta kıymet Bilenler ise şimdi mezarda Ve şimdi vücudu beş para etmezler Hüküm sürüyor ama iyilik hep ön safta Ama yinede yaranılmıyor Değmez bir hayat boylu boyunca (Yinede şükür elden gitmemeli) kınanmayanlardan olmak istiyorum İbrahimler yanmamalı İsalar Mustafalar Ayşeler Haticeler Neclalar ve daha niceleri Çevremde üşüşen bitli pireler Ayaklı canlar cana kıyma derdinde olanlar Ne dostluk kaldı ne akrabalık Peki bir birine kenetlenip direnenlere Ne demeli dualar etmeli ettirilmeli Ama yinede yaranılmıyor Hayat boş dolu olan insan midesi Doyurulmuyor zor yaşam zor insanlık Yaşanılmıyor ama nedendir yaranılmıyor Peki nedendir yaşanılmıyor