Vüreyka..!

Dur gitme Vüreyka Susacaklarım var sana Ben Raskolnikof krizindeyken Savrulduğum birşey vardı sende Çocukların kalbinde zehrevan Kadınlar kös peçelerde kargın Sense Hürmüz gölgesinde ebrar Bilmezdin ıslanmayı Vüreyka Bir dilşad tabuttu yağmur sana Çöl saçlarının kilidine yamanan Sancıyan meleklerin ıslığından kaçıp Sonsuzluğun kavisinden damlayan Bir bilettin bana cennetten Vüreyka İblisin kof mührünü rahlene deşmeyip Böğrümü körelten zifaf karanlığında Yakmasaydım kaburganın uçlarını Adını sen koyardım hiç korkmadan Kurtuluşa giden ne kadar yol varsa Hatırlar mısın Vüreyka Cebel yüzünden elem akarken Kızılırmak kan alazlarındaydı Süphan'da ateş-kes böcekleri Ve Toros sırtlarında al yumru Nemrut'a değmezdi gözlerin Sen bende Erciyes kokardın Cebbâr sokakların kızı Vüreyka Akrep lekesinde titrek tebessüm Alabildiğine pos kaçardı kavline Sen aşkların eline meyletmeden Sana çiçekler ısmarlamıştı Hayy Bu yüzden berfin düşlerin yâri Çelenksiz ölümler zordu sana Balgın aklımın hasreti Vüreyka Sen bana türkülerle koşardın Ben sana Endülüs ağıtlarıyla Yıldızları karartan düşbaz değil Yüzünde mavi güneşler saklayan Levanten bir yolcuydun içimde Raylarımı çürütmeseydim eğer Fahhâr yollarımı sana yürütürdüm Bilseydim delişmen aşkların kızı Bilseydim şu rüveyha sevdamı Şeytanların ininden kiraladığımı Damar damar ayaklarına kapanmaz Sana hep mezarımdan bakardım Keşke bilebilseydim acını Vüreyka Mintanımı hoyrat bulutlara giydirip Kasırgalara emanet ederdim seni Keşmekeş güzlerin baharı Vüreyka Sen bu dünyaya ne zaman ağlasan Cellat kırmızısı hüzünlere bürünürdü İçimdeki çocuğun ağustos gülüşleri Ve kemikleri sızlardı dudaklarımın Çünkü derimden içeri giren mayınlar Militan gözlerince örülmüştü Vüreyka Bu yüzdendi toprağına basmayışım Keşişleme kederler kovalardım hep Topuğumda ezdiğim nergislerin izi Ve safir alnımın özerk vadilerindeki Hannas bir menekşenin yalnızlığıyla Kazırdım sancılarımı incifer duvarlara Ama bilmiyordun sen namlusuzluğu Ve kaçıyordun beni esriten cezadan Oysa çarmıha gerseydin beni Vüreyka İman ederdi günahına tüm havariler Yazgımın nevzâr karanfili Vüreyka Kurşunların ağladığı günleri düşün Kalbimi hep umutlarla iliklerdin sen Şimdi ben seni ölüme ilikleyeceğim Gitmeliyim zindan şehirlerin hurisi Gitmeliyim sökerek ilmeğini aşkın Ve sana İbrahim gibi seslenmeliyim Ölümü hakedecek kadar yaşamadım Yaşamayı hakedecek kadar ölmeliyim.