Bensiz Gittiğin Yerler

Kuşlar uçmuyor arkadaşlardan Konulan şeyler gibi, suya, akşamdan, Baktım elime, herkes birikmiş- Demek ki kendini seçemez insan Akşamın annesi vardır babası Belki de incecik arkadaşları, Ölürsen o vakit, nasılsın olur Ey kalbim, anladın mı? Herkesin adını biliyor taşlar İmtiyaz diyorum ben buna kuşlar, Yol geçmez, konuşmazsak, hatırlatılır; Burası dünyadır, dır, dır. Ağzımı arıyor kırk yıldır hayat; Dokuz ekim pazar, ekmeğin gürültüsü- Günlerin gözüne baktım da baktım, Ölümün ev hali, son gecenin örtüsü... Yağmurda koşan bir çocuk olsam Vedalaşır gibi bildikleriyle. Kendinden mahrum kalır mı insan? Kalsam. Duralım burada, güzel esiyor!