Kapalı Mekân

Ne kadar güzeldi, kirazların Türkçesi Ekmek ören kadınlar, bahçenin sesi- Giderken görürdük kimi kızları Ellerinde baharın şaşkın dalları! Bir gül düşün, gönülsüz açan Olan her şeyi solduran zaman; Çocuklardan önce yatan babalar Gelmiş ve kalmış o yorgunluklar... Artık durmadan kırk yaşındayım Cebimden çıkmıyor dünyanın eli, Nereye dokunsam eskiyor hemen Günler günleri örtmüyor şimdi. Kimsenin gücüne gitmesin diye Ezberledim yolları, sulardan önce- Bir kusur aradım, yalnızlığıma; Ağaçlar gövdesinden tanınır, baba. Böyle tanıdım o şairleri Gündüzün uzaması, boyuma kadar- Çınlasın adım, sözün kulaklarında Ziyan olmasın güzel havalar. Üzerinde göz var diyorlar bana.