Bencileyin Ağıt..

Bir nefes akar üzerimden /üzerimizden; Melteme benzer, sade duruşlu rüzgâra.., Uzaklarda adını bilmediğim bir garip bekler Işığı yüreğine sızan,mutantan bir garda.. Ağaçlar eğilir,birlikte titrer koca sevdalı yiğit Selâmlaşır kendince sararan yapraklar Başlar duygularda tarifi gayr-i kabil esrar Ah, dökerler hüzünlerini topraklara.. Ufukta batmayı bekler sessizce gün Unutulmuş dostlardan selâmlar düşer Acı anılardır benzi solduran son tebessüm, Düşer, zamandan arta kalan aralıklara.. Nasibe onulmaz sözler yığılır,bahtın neyine Yüreği yaralı eşkâllere toplanır bencileyin ağıt; Vurur acımasızca dalgalar kıyıda koca kayalara Düşer ellerim yana kimseler görmez..! Fırtına geçer yanıbaşımdan,sessiz bir çığlıktır Sözler öksüzdür artık,kulağım naçar, Artık delidir martılar uçuşur hem kırlangıçlar Yürekte patlayan dağdır,kimseler duymaz! . Uzakta pervazı kapanan mevsim,gelen kıştır! Yürür usul,usul yalnızlığa diyemem kimseye. İlelebet bir çift göz hep beni bekler.kırılgandır sevinç Kanatlanır âlem,uçar kendince sonsuzluğa.. Yolcuların hiç görünmediği bir yolda/ Nedendir erken gelir akşam, ıssız istasyonlara. Zaman sessizce düşer tılsımlı aynalara.. Ne gören olur ne işiten bad-ı sabadan gayrı Renklere erken veda edilir,sevdik dostlara..! 08/İstanbul..