Körlere Mavi Anlatmak..

Karanlık şarkılara bellek aranır Mevsimler gibi kağıtlar yuvarlanır aralarından Bir parlak cam Bir dağ Ve bir melankoli zırvalar Düşer duygulara yalnızlar.. "İmgeler iç-içe geçer Dağlıyorum,bağlıyorum ,çoşuyorum Ben seni canımdan çok seviyorum Sana kafiyeli bir seciye sunuyorum İstiaresi bol telmihi güzide Üstelik biraz acısı da var DURMADAN AĞLIYORUM" Günler birbirlerini takip eder Mevsimlerin ruhlara akışları gibi Yaz, kış, sonbahar ,zaman Rengi solmuş sapsarı bir yaprak ise elde var olan Veya batmak üzere eskimiş bir küçük kayık Ne fark eder; Gel zaman-git zaman "var biraz da sen oyalan".. Körlere mavi anlatmak Nasıl içsel bir felsefedir Veya bir ölü yanında zamanı tutmak Veya Saate masal anlatmak Dur -kal gitme özlerim seni Diye tutturmak nasıl da zavallı bir yemin ise söylenenler.. "Mühim olan gönüldür gönül, yani insanın içindeki aşkıdır, şevkidir İyi hocalardan iyi talebe yetişir. Kötü demirden kimse iyi kılıç yapamaz.." Karanlığa mum olmak Veya hayır adına bir fidan dikmek çöle Veya bir susuz eline bir damla su olmak Var mı başka gayesi yaşamanın Sizce-bizce be dostlar!..