İdris Akametin

Ağlamak istiyorum Doyasıya ağlamak Zifiri karanlığın sessizliğini Avazımla bozarak…

Bir çözülebilse dillerin bağı Bir kırılsa usun çelik kabı Gör bak nasıl ışıl ışıl Aydınlanır insanlığın üstüne…

Akşam oldu karardı yine hava Yalnızız işte sen orda ben burda…

İnsan dediğin insana kıymaz İnsana kıyan insan olamaz İçinde ölüm olan ne varsa Asla Allahın kelamı olamaz…

Her akşam çalar kapıyı Dudaklarında bir şarkı Evim evim güzel evim Seni ne çok özledim…

Meçhul bir yolcuyken hayat yolunda Seninle buluştum bir gecenin ufkunda Canından can verdin nefesinden nefes Sen besledin büyüttün beni sıcacık koynunda…

Sen gidince anladım hayat bağımın Nasıl da kökünden koptuğunu Sen olmayınca anladım anne Nasıl can evimden vurulduğumu…

Görünce seni neden Kalbim hep çarpar Sığmaz göğsüme,çırpınır Kafesinde bir kuş gibi.…

Ayna söyle sendeki ben miyim Gerçek miyim hayal mi Saçları ak yüzü kırışık Halka halka mor mor gözleri…

Gözü yaşlı bir çocuk Kapanmış tabuta ağlıyor Gitme baba gitme ne olur Diye feryat figan ediyor.…

Bana bir masal anlat baba İçinde kavgalar dövüşler olmasın…

İçli bir şarkının notaları dolaşır Kalpten dudaklara Dudaklardan sayfalara Bazen yağmur damlacılarıdır…

Annelerin önünde bütün başlar eğilir Anne var ki ona Cennet bile az gelir Dervan döndü insanlık öldü ne yazık gülüm Öyle anne var ki yeri cehennemin dibidir

Olmadığın yerde ne özgürlük olur ulusuma ne şeref ne şan Akacaksa aksın,son damlasına kadar damarlarımdaki kan Yeter ki sen öyle mahzun öyle buruk durma bayrağım Yurdumun engin ufk…

Dursa bütün zamanlar hiç bitmese bu son gecemiz El ele,göz göze sarmaş dolaş hasret kokan bedenimiz Yıllar geçsede böyle koyun koyuna yinede bitmez özlemim Uçurur yıldızlara beni,s…