Ah!

Bir çözülebilse dillerin bağı Bir kırılsa usun çelik kabı Gör bak nasıl ışıl ışıl Aydınlanır insanlığın üstüne Çöreklenen yazgının zifiri karanlığı Bir söylenebilse dilin ucunda Kilitlenen tutsak sözcükleri Çözebilse gırtlakta boğum boğum Dizilen usun kör düğümleri Nasıl parlayacak o zaman Beyinlerin bakir melekeleri, Nasıl bahar çiçekleri gibi açacak İnsanın özgürlük pencereleri Nasıl içten söylenecek Kardeşlik türküleri. Ah! Bir korkuları yenebilse insan Cesaret edebilse hakikatı dillendirmeye Asırlardır zincirleri paslanan, Gerçekleri söyleyebilse Korkuların altında saklanan Nasılda bitecek o gün İnsanlığın barışa hasreti İnsanın insana, Kendi yarattığına Körü körüne asereti. Unutulmasa Adem ile Havva Zencisi beyazı, sarışınıyla Karındaş olduğu, Bozabilse düşmanlık tohumları Eken şeytanın oyunu. O zaman bitecek İnsanın insana zulmü Bozulacak binlerce yıldır Süren insana insan sömürüsü. Kırılacak pırangalar,zincirler Bitecek efsanelere, hurefeler asereti Özgürleşecek zihinler Bozamayacak kardeşliğini Ne garbın kılıcı ne yılanın zehri