Anaya Doyulmaz ki

Her akşam çalar kapıyı Dudaklarında bir şarkı Evim evim güzel evim Seni ne çok özledim Güler yüzlü, zeytin gözlü Bir peri bir melek sanki Sokulur sıcacık koynuna Annem annem güzel annem Hep benimle ol ne olur Bu dünyayı sensiz ne edeyim Hep yüreğinde aynı kaygı Bir daha görmeyecek sanki Gözyaşıyla ıslatır saçlarını Tarar parmaklarının arasında Bir öpücük kondurur yanağına Bir daha, bir daha Sarılır boynuna, koklar tenini Doyamaz, anaya doyulmaz ki Bir ayrılık korkusu doğar içine Güveni kalmadı ne bugüne ne yarına Bir ağrı saplanır küçücük yüreğine Öper doyasıya basarak bağrına Bulutlar çözülür birden gözlerinde Doyamaz, anaya doyulmaz ki.