Anne

Meçhul bir yolcuyken hayat yolunda Seninle buluştum bir gecenin ufkunda Canından can verdin nefesinden nefes Sen besledin büyüttün beni sıcacık koynunda Ben seninle can buldum, seninle ben ben oldum anne Gözlerimi açtığımda ilk sen vardın Başımı ilk sen okşadın sütünden emzirdin Ben ağladıkça canım, gülüm, bebeğim derdin Nasıl sıcak nasıl müşfikti ana kucağın Sütünün hakkı ödenemez, sen helal et anne Ağlardın hüzünlensem gülerdin birazcık gülümsesem Bir gün bir yerlere takılıp da birazcık geciksem Nasıl da beklerdin beni bütün gece uykusuz Yüreğinde evlat sevgisi hep coşkulu hep sonsuz Senin gibi yolumu gözleyen yok ki yok anne Çocuktuk biraz haşarı biraz yaramaz Çocukluk bu işte ne durdan ne sustan anlamaz Sense anneydin yine de üzmeye, vurmaya kıyamaz Şimdilerde evlada işkence edenler bile var anne Arkadaşım, Karım, çocuğum varsa da Ne kadar çok sayıda dostum olsa da Sen olmayınca ben hep yalnızım anne Hiç kimse senim kadar dost olamıyor ki anne Yorgun düşerdin bizim için çalışıp didinmekten Nasırlı ellerin, çatlak çatlak parmakların Yüreğimin her köşesinde capcanlı hatıraların Unutulmaz ki bize onca fedakârlıların Senin kadar fedakâr olan yok ki anne Göresen ki dünyada nasıl analar babalar var Üç kuruşa evladını ele, kurda satanlar Doğurduğu bebeği göz kırpmadan sokağa atanlar Cennet annelerin ayağının altında amma Cehennemin dibini hak edenler de var Cenneti senin kadar hak eden yok ki anne Her sabah şafakta üşenmeden kalkardın Soğuk sularda abdest alır secdeye varırdın Önce halka sonra bize ver Allahım Diye dua eder el açar, yakarırdın Senin kadar güzel dua eden yok ki anne Kim bilir her gece kaç kere örterdin üstümü Haberim bile olmazdı o kadar sessizdin Esirgemezdin kimseden doğru sözünü İp gibi düzlerdin eğrisini büğrüsünü Daha bebekken alırdık öğüdünü Şimdilerde öğüt veren de alan da yok ki anne Sarardın kollarını her gün boynuma Öyle sıcak öyle candan öyle müşfik Hayrandım hep şefkatine, merhametine, huyuna Ayrılık girse de araya ayrılır mı hiç etle kemik Gözden uzak olsan da gönülden uzak değilsin bilesin anne Birden dünyam karardı sen gidince Yüreğim yanar her daim derinden sinsice Yıkıldı ümitlerim dünde kaldı umutlarım Ümitlerim daraldıkça daraldı şimdi ipince Kendi evime bile sığamıyorum ki artık anne Seni kaybedince anladım hayat bağımın koptuğunu Keşke insan anlasa değerleri kaybetmeden Sen olmayınca anladım yüreğimden nasıl vurulduğumu Yemedin yedirdin giymedin giydirdin Sakın ha harama uzanmak yok dedin Sen ilk kitabım, sihirli bir şiirdin Senden güzel şiir görmedim ki anne Ne zaman bu can senden ayrı kalsa Yüreğim burkulur sarışını özlüyorum Sen olmayınca güneş bir daha Bana doğmuyor ki anne Sen gidince hep üşüyorum Yüreğim hiç ısınmıyor ki anne Kimse sarılsam sen diye Yapraksız, çiçeksiz kuru dal gibi kaldı Sende ana kokusu ana ruhu vardı Sen gidince bize yalnız özlemin kaldı Senden daha güzel güleni yok anne Ana kucağını çok özledim anne Dönersin belki diye çok bekledim anne Sen dönmeyince çok ağladım anne Sensiz gülmenin bile tadı olmuyor ki anne Kime yasladımsa sırtımı boşa geldi Bulunur mu hiç seninki gibi dost eli Akar gözyaşlarım karışır gönül seli Senden başka gözyaşı dökenim yok anne Kime sorsam seni cevapsız kaldı Yoksun diye hayatın tadı kalmadı Kavuşmamıza şurda ne kaldı Figanımı duyan yok, nasıl sabredeyim anne Kıymetini ancak evladım olunca anladım Bir nefes kadar yakınken zamanı ziyanladım Pişmanım her gün her gece yandım Senin kadar kimse yanmıyor ki anne Gör ki nasıl betbahtım, nasıl perişan Senden gayri derdimi anlayan yok anne Hep sen vardın yanımda, öksüz kalınca Annesiz nasıl yaşar bilmiyor insan Kimse senin yerini dolduramıyor anne Gurbetteyken güne gün eklerdin Gözlerin yollarda hep beklerdin Son kuruşunu uğruma sererdin Senden başka karşılıksız veren yok ki anne Ruhunun evi şimdi çiçekten bir bahçe Sığdıramıyorum seni ne yere ne göğe Herkesin annesi kendisine anne Senin gibi olamaz anne de olsa hiç kimse Keşke bütün anneler senin gibi olsa anne Ahh nasıl da buram buram tütüyor Burnumda tek sığınağım, sıcacık kucağın Bir tas aşın, içten sarışın, sevgiyle bakışın Ne yana baksam peşimde korkularım, kaygılarım Niye bizi yüz üstü bırakıp tezden gittin anne Sonu yok başı yok anlamı yok Sensiz böyle öksüz yaşamanın anne Hayat sonsuz boşlukta salınan bir beşik Bense bir köşede bir heykelim el kolu kesik Sensiz ben olmamın anlamı kalmıyor anne Muradımı alamadım yumuşacık dizlerinden Tezden mahrum kaldım sıcacık göğsünden Sensizliğimi anlamıyor hiç kimse Sevdiklerim bir bir kayıp gidiyor elimden Gücüm yok durduramıyorum ki anne Kökü yüreğimde dalları ellerimde Azgın bir ayrıkotu gibi sensiz dertlerim Hasret benim, hüzün benim kimin derdine Kapkaranlık, dipsiz bir kuyuda gövdem Sonsuz ufuklarda seni arar gözlerim anne Ben seni sığdıracak yer bulamadım Mekanın cennet olsun anne Hakkını ödeyemedim, ödeyemem ki Sen hakkını helal et anne.