Un sueño (Acosta)

I Ignacio María de Acosta
0 Altın Yaprak
Soñaba yo que por la senda hermosa de la virtud la humanidad corría, y el sol de la verdad resplandecía llenando el orbe de su luz radiosa. La torpe envidia, la calumnia odiosa abaten su poder y bastardía; y a la voz del progreso se veía la sociedad aparecer dichosa. Un pueblo sólo es el linaje humano, triunfa la ilustración, y por su empeño su templo cierra para siempre Jano... A tan mágico cuadro y halagüeño, al arpa de oro le tendí la mano por cantar tanto bien... ¡mas era un sueño!...

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.