Не устыдись… (Северянин)

И Игорь Северянин
0 Altın Yaprak
Не устыдись, склонив свои колени, Благодарить в восторге небеса, Что зришь еще один рассвет сирени И слышишь птиц весенних голоса. Земля цветет, вчера еще нагая, Цветет душа, ее цветам внемля. Нисходит в сердце радость всеблагая. Ценней бессмертья — смертная земля! Один лишь раз живя на этом свете И ощущая землю только раз, Забудь о судьбах будущих столетий: Вся жизнь твоя — в лучах раскрытых глаз!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.