Обречённый (Северянин)

И Игорь Северянин
0 Altın Yaprak
Я говорю: отлетены лета Падучих грез, недопитых любовей. Приять одну, последнюю готовей Моя душа, угасом золота. Но не смогу вовеки озабветь То благостных, то грозоносных весен — Как там ни взвой, помешанная осень! Как ни взрычи, берложный черт, — медведь! Распустится бывалая листва, Иссохшая, истлевшая в бесцветье: Я обречен, спустя мильонолетье, На те же лики, губы и слова… |Веймарн, 1913. Август

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.