Yalnız Çağ

Küfür yumakları yüklü iken ensesinde Bir neşeli kahkaha insanlığın sesinde Gülleri unutmuş, çarklar kokar nefesinde Caz mı çalınır tam ortasında yasın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Susanlar hatada, konuşanın dili uzun Süflilikler dolaşır içinde çağdaş tozun Sunulan tezler çürük, beyni yok antitezin Üste çıkılsa da üstün altındasın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Dönen dolaplar eksi beyinlerin eseri Kafalardaki maytap beyinlerden serseri Şimdi sürünmenin mantığıdır alınteri Haksızlıkta da tarafsız kalmaktasın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Parya düşüncelerden fikirler beklenmekte Kul hakkı aşırandan zikirler beklenmekte Kanını emmek için fakirler beklenmekte Makamlar esiri olmuş, o şûh sesin Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Görki riyâ ilim olmuş "arriyzim" adıyla Yaşamak kolaylaştı "çifte standart" tadıyla Mazlumlar suçlandı çıkardığı feryadıyla "Bananecilik"le vebal almaktasın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? En lüks sofralarda insan etleri yenmekte Yine de yamyamlıklara çağ dışı denmekte Mideler iştahla açık, dişler bilenmekte Bırak iltifatlar salonlarda kalsın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Mutluluklar parklarda hazânı yaşamakta Ay bulutta, güneş doğduğuna şaşırmakta Nefsler tetiklerde değil, tetikler parmakta Artık çiçekler asitle sulanmasın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Çirkinlikler önde güzellikle yarışmakta Bu çağda kavramlar birbirine karışmakta Suçlu iğne deliğinden bile sıvışmakta Zihniyet "bana yok" onda da olmasın Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın? Nasıl bir gariplik köşe başlarında ağlar Balıkçılar oturmuş karada balık avlar Burada tümsekler çukur, çukur olmuş dağlar Çoğunluk hayranı bu çağdaş kafesin Çağ nasıl yalnızlığını yaşamasın?