Göz

kollarından asılı kaç zamandır dert yanmadan duruyordu bir işaret bir fırsat kolluyordu bir gece kopardı kopmaz halatlarını el ayak çekilmişken işaret gelmişti elini uzattı kız kulesi istanbul uyuyordu ama ben gördüm tutundu yiğidi bağdaş kurup oturdu karanfilli çaylarını içtiler su gözlerini yumdu kıskandı gözü vardı ispiyonladı galata kulesi astılar yeniden çarmıh kıran yiğidi kız kulesi ağlıyordu gözün çıksın galata kulesi suya köpru ettin yiğidi dediki köprü olsan geçmem sevdiğim bir daha asla geçmedi kız kulesi