Bir Kıyı Kahvesinde

Gün ağarmıştı. Adaçaylarımızı söylemiş miydik? Üç kişi bir köşede oturmuş ağ yamıyordu Kimimiz aznif oynuyor, cıgara üstüne cıgara yakıyordu kimimiz. Sanki dünya durmuştu öyle dalmış gitmiştik. Kendi kendimizdik. Bir sürü kırlangıç dışarıda camlara vuruyordu. Birden bir ses, yüzüne karışmış bıyıkları - Deniz çekildi, dedi. Hepimize tutup denize gezdirdiği gözlerini. Büyük bir boşluk bırakıp sonra da arkasında Kalktı. Biz işte o zaman gördük onu ve çekilen denizi. O zaman çıktık kendimizden Dışarda bir dilim ekmek gibiydi gök.