Boşa

Rabbim sevgi verir, merhamet verir, Yüreğin içine, gözdeki yaşa, Bakan göz maşuğu, garibi görür, Gönül gözü yoksa, bakması boşa. Belki dinleyeni kandırır diller, Meyvesiz olunca dik durur dallar, Toprakla uğraşıp, çatlasa eller, Tohumu çürükse, ekmesi boşa. Dününden mayayı, almalı yarın, Saracak tabib yok, yaramız derin, Yaralıdan para, soran doktorun, İnsanlar içine, çıkması boşa. Sırrı birdir yerin, göğün, semânın, Sebebi ateştir, çıkan dumanın, İlmiyle övünen, gönlü amânın, Görmeye, çakmağı çakması boşa. Gönül almayıp da, gönül kıranlar, Hep dolu isteyip, bomboş verenler, İyiydi demezse, safta duranlar, Mirasın sel gibi, akması boşa. İmanı cübbede, sakalda sayan, Komşusu aç iken, rahat uyuyan, Kesesi göbeği, dolu müslüman, Sabaha dek tesbih, çekmesi boşa. Herkes hacı olur, sade dildeyse, Yayan da gidilir, zorluk yoldaysa, Bedeni Mekkede, gönlü maldaysa, Kâbede gözyaşı, dökmesi boşa. Acemi bezirgân, hep zarar eder, Gerçeği bırakıp, sahteye gider, Nefsinin aslını, görene kadar, Kendini uğruna, yakması boşa. Bir gayen olmalı, hayatta senin, Yarına ışığı, vermeli dünün, Menzili belirsiz, şaşkın yolcunun, Başını kumlara, sokması boşa.