Ne İdik

Kökümüz derindedir, Tarihten önce vardık, İzleri yerindedir, Çağlara damga vurduk. Hanımız Acun beyi, Bölmüştü oku yayı, Ordan boyumuz kayı, O bağdan çiçek derdik. Ötüken ilimizdi, Öz Türkçe dilimizdi, Çin kapı kulumuzdu, Budun Hakan hep birdik. Baş eğdirdik başlıyı, Tasmaladık dişliyi, Bulup gözü yaşlıyı, Gönül yarası sardık. Gücümüzle düşmana, Affımızla pişmana, Tüm Asyada dört yana, Düzen, adalet verdik. Demir idik korlaştık, Çelikleştik birleştik, Oktuk yaya yerleştik, Batıya doğru gerdik. Kırk yiğit, Kürşat önde, Destan yazdılar Çinde, Tanrıdağ zirvesinde, Kırk yerde ışık gördük. Ergenekon dar geldi, Hapis Türke zor geldi, Bir demirci pir geldi, Dağ erittik, yol yardık. Ulurken Börte Çine, Vatana döndük yine, Hürriyet veren güne, Örs çekiç selam durduk. Soyumuz zincir bilmez, Emreder emir almaz, Öcümüz yerde kalmaz, Zerreden hesap sorduk. Girenin Türk kanına, Girdik gizli inine, Çektik er meydanına, Leşini yere serdik. Bilgemiz kitap yazdı, Nice sırları çözdü, Uluğbey gökte gezdi, Gizliye kafa yorduk. Ruhu sarmıştı Kur’an, Hedef olmuştu Turan, Alparslanla Alperen, Yesevi ile pirdik. Yürüdük Malazgirde, Bizans avdi bozkurda, Bizi bekleyen yurda, Alparslan önde girdik. Hürmetle saygi ile, Imanla sevgi ile, Bir kutsal duygu ile, Nakiş nakiş yurt ördük. Kapaliydik dert idi, Deniz görmek şart idi, Tam istenen yurt idi, Muradimiza erdik. Asyadan kopan çigdik, Uzandik göge degdik, Öldü dediler dogduk, Anlaşilmaz bir sirdik. Gün gelir devran döner, Türkün dertleri diner, Turan ateşi yanar, O güne temel kurduk, Gururluyuz Türküz biz, Tarih akan, arkiz biz, Hep bey olmuş irkiz biz, Mazlumu saran surduk. Nefsimizi yenelim, Özümüze dönelim, Titreyip uyanalim, Çok fazla sefa sürdük...