Mavi İkindiler

Bir bir uzaklaştı yıldızlar Hüzzam besteler çalınan göklerimden Sevimsiz bir telâş aldı zamanı Aynalar gülüşünü yitirdi birden Bir çıkmaz sokağa girdi ümitler Üşüdü sevgilerin nazlı ağacı Fenerleri karardı sensiz kıyılarımın Pembe sevinçlerimde bir kara sancı Parladı unutuşun keskin bıçağı Bir tren çığlığıyle silindi hâtıralar Köprüleri yıkıldı sana giden yolların Mutluluğu kurumuş bahçeme yağmur Durmadan ayrılığı ve hüznü yağar Üzüntü mangalında yalnızlığın külleri Aşkımızın ikilik cezvesi bomboş Uzaklaştı limanımdan güneş yelkenlileri Şimdi en mavi ikindiler bile loş