Paradoks

Her zaman varsın.. Mışsın..Caksın.. Bizimle.. Benimle.. Seninle ya da.. Hep varsın.. Birlikte öğrenmiştik ya, Başlangıç ve son yok.. Tohumda ve kökte varsın.. Tam kurukafalar arınırken, Öldürme Sonsuz çocukluğumun En güzel masallarını.. Uzaylıları.. Bilgelikleri belki.. Senin kırmızı soğanların vardır.. Acı-tatlı kıvrımların.. Kırmızı soğanları seviyorum ben.. Sarımsağı seviyorum.. Kaş'ı.. Yaşı.. Sen Alexandre seversin.. Sakın bensiz içme.. Yoksa karar veremezsin, Sarımsaklar,soğanlarla Gözlerin yaşararak beyazlanmanın Nasıl bir duygu Olduğuna.. Gizem yalnızca güzel bir kız adı olsun.. Bundan başka Aramızdaki tüm gizemler Sancı ve acı.. Hoş!.. Sen acılı Adana da seversin.. Bütün bunlarda beni bul.. Ve bende kainatları.. Allahın ilk gülüşü Dudaklarımda.. N'olur Öldürme.. Birleştir benimkilerle.. Kara delikler çeker seni yoksa.. Ama bir yere varmaz.. Bizden başka kainat yok ki.. İstersen, Git.. Ve yokluğunu gör.. Yokluklarda devinme çağın geçti küçüğüm.. Çünkü sen, Her zaman varsın.. Mışsın.. Caksın..