Nergisin Söyledikleri

Kenar köşede unutulmaya yüz tutmuş, Küçük nergis tanıdım az önce Kendi kendine yalnız kalmış Belki sade kendini dinlemiş Yüzünde gülümseme Özünde harika koku saklı Sevgi mayasında durulmuş Güneşten gayrı geceye sır vermiş İçten içe güzelliğiyle Dışa vuruşu başka Dost olmuş börtü böceklen Endamına güller şaşırmış Ne ilk ne de sonmuş onun aşkı Güllle, bülbül arasında sarmaşık Baharın koynundan çıkarken Yüzüne dokunan arı vızıltısı Bal tatlılığında hayat olsa Rüzgarın nefesine karşı Yaşayacaktı bir ömür bahar Sulanacaktı kökten uca Dolacaktı göz diplerine Umut,sevgi ve aşk Hayata bağlıydı ölürcesine Kokusunda sevda yükü Yüreğinde atansa bir başka Güzellik üstüne ne söylese Kıskanmazdı onu tüm sümbüller Laleler tüm kırmızılığıyla eşlikte Bir haber vardı sonbaharda İşte bitiyor denen ömre Hafif hüzün, gülümsemeyle Küçük nergis göz süzdü Olsun varsın dedi Yaşadım ya Yine geleceğim öbür bahara Toprağın altında yumrularım Yine merhaba diyeceğim doğaya İnsanoğluna gülümseyeceğim Rengarenk kelebeğin kanıdında Başka renkte sunuşumla Doğduğum özlü kokulardan... İlhan Koruyucu (c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.