Bu Cahil
İ İlhan Yakar
0
Altın Yaprak
Tenhada yürürken, volta yerine.
Çelmeyi kendine, takar bu cahil.
Ağacın meyvesi, kendi dibine.
Düşer ya, örneğe, benzer bu cahil.
Ahlâkı tenkit, lafı muhalif.
Müneccim edalı, işte maarif.
Arife lazım, olmazmış tarif.
Bilseniz nelere, benzer bu cahil.
Derede olanlar, tepeyi görmez.
Burası suç değil, görmeyen bilmez.
Tehlike odur ki, görmedim demez.
Kendini aliye, sayar bu cahil.
Uzatma burnunu, sakın gülüne.
Sayısız dikeni, batar sinene.
Kargaca diliyle, bülbül yerine.
Bağırır çağırır, öter bu cahil.
Talih kuşu olup, konsan başına.
Döner tokmağını, vurur kaşına.
Rastlamazsın, buralarda eşine.
Neslini tüketmiş, bir cins bu cahil.
Ağustos ayında, kar olur yağar.
Pahası biçilmez, bulunmaz değer.
Hırsız kucağında, ömrünü meğer.
Harcaya harcaya, gider bu cahil.
Sözünü sanattan, sayar konuşur.
Kendini zevattan, sayar konuşur.
Yagmurda çamurda, kayar konuşur.
Konuşur konuşmaya, boşa bu cahil.
Söyletme ilhan-ı boşu boşuna.
Kırk yıllık tellal, baksın işine.
Kişinin kimliği, kendi başına.
Şununla bununla, oynar bu cahil.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş