Beyitlerle Sesleniş!
İ
0
Altın Yaprak
UNUTMA!...
Kendini küçük görme, masum çocuk değilsin,
Benliğe koza örme, asâlete meyilsin.
Aslın/Esasın nere, maya nereden gelir,
Üzülme boşa yere, âsîl olan yükselir.
Aç ta bak Tarihine, ‘Altın Çağ’lar yaşamış,
Göz at mefâhirine, mazlum sırtı kaşımış.
Ulu Dağları delmiş, Ergenekon’dan çıkmış,
Muhtaçlara, bin elmiş, zalimler tahtı yıkmış.
Hak yolunda yürümüş, küfre boyun eğmemiş,
Bahçelerde görülmüş, bir elmaya değmemiş.
Güneşle yarış etmiş, çağlar bile devirmiş,
Âlem Cihana gitmiş, orduları çevirmiş.
Secdelerde ak alın, dua, niyaz Allah’a,
Seccademi siz alın, yemin ile vallaha.
Harama göz dikmemiş, helâl ile şükretmiş,
Bâtıl tohum ekmemiş, dergâhlarda zikretmiş.
Heybesinde bol rızık, var olanı dağıtmış,
Bozukta olmaz hâzık, bilmez ise çağırtmış.
Yüreğinde merhâmet, iman dolu göğsüyle,
Hak’tan beklemiş rahmet, dürüst olan sözüyle.
Böyle bir Ümmetmişiz, Cihanda tek bir Devlet,
İnsanlık öğretmişiz, hatır sayılır Millet.
Bir yılan girmiş içe, zehirini akıtmış,
Olanlar binler nice, birlikleri dağıtmış.
Koca Devlet yıkılmış, vîrâneler yarası,
Ruha kurşun sıkılmış, fikir aklın karası.
Yeniden mücadele, aşkın ateşi yanmış,
Destanı oku hele, Dadaş Yurdu dolanmış.
Kanla, canla, irfanla, İstiklal-i Hürriyet,
Dirilen bir imanla, topyekun bir zürriyet.
Şehit kefeni giymiş, makberi kendi kazmış,
Yemin etmiş, söz vermiş, yeni bir destan yazmış.
“İstiklal Harbi” derler, anlatıyordu babam,
Titredi dağ, taş, yerler, anlatıyordu anam.
Dedem kalmış cephede, ninemi hiç görmedim,
Mehmed’im var siperde, bomba oldum gürledim.
Son Karakol emânet, Ecdadımın mirası,
Etme sakın hıyanet, olma Tarih karası.
Oku, titre, kenden dön, seni koparmasınlar,
Verme sen bâtıla yön, ruhun aparmasınlar.
Bal petekte oğulsun, binlerce şehit atan,
Unutma Doğulusun, bölünemez bu Vatan.
Kalk ayağa Dadaşım, ‘Hançer Barı’ başlasın,
Efe, Gakkoş adaşım, Frenkleri taşlasın.
Bu yurtta berâberiz, sakın ola unutma,
Milyonca yiğit eriz, ‘Bâtıl Yolu’nu tutma.
KEMÂLİ ŞİİRLERDE, İMANLA ŞAHLANIŞ VAR,
ALLAH DİYEN DİLLERDE, YAĞMASIN RUHLARA KAR.
VÎR OLAN ÊLLERDE, ARAMA SâDIK BİR YÂR,
YEDİ DÜVEL İLLERDE, VATAN EN GÜZEL DİYAR.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş