Hicivler/rubailer
İ
0
Altın Yaprak
HAKİMİYET ALLAHINDIR!
Hakimiyet Allah’ın, mutlak hakimdir,
Milletindir diyorlar, laf yapıyorlar.
Yemin ile Vallahın, Ezel kadimdir,
Haramı yiyorlar, leş kapıyorlar.
HÜSNAYA BAKTA GÖR, HAKİKATE DÖN,
SESİNİ ÇIKAR GÜR, İMANA VER YÖN.
OLUR
Korku zincirini kırmak,
Sabır/Sadakatle olur.
Hakkın sesini haykırmak,
Cehdi Maharette bulur.
KORKU BİR HAPİSHANEDİR,
MAHKUM BİR TALİMANEDİR.
NERDE?
Yazar hani, şair nerde,
Herkes şair, hepsi yazar.
Kalemi düşürdün derde,
Kendi çukurunu kazar.
VARSA; TOPLUMUN HALİ NE?
BİR ÇIRA YAK, YAN HALİNE.
ŞAŞIYORUM
Altmış yıldır yazıyorum,
Kelâm ile koşuyorum,
Bin vebâli taşıyorum,
Halimize şaşıyorum.
SOFRANIN BAŞINDA ONLAR,
AKLI OLAN BUNU ANLAR.
KOLAY MI?
Bu asırda “Kul” yaşamak,
Kolay değil, yollar diken.
Zor olanları başarmak,
Bunu bilir çile çeken.
“KUL” OLMALI KAPISINDA,
ETLE/KEMİK YAPISINDA.
BAKTIM
Bir kabire baktım, durdum,
Taş üstünde ad yazılı.
Nefsime bir tokat vurdum,
Sakın olma sen azılı.
SIK SIK GİDİN MEZARLIĞA,
DÜNYA İÇİN PAZARLIĞA.
“MEDENİ CEHÂLET” MODA
“Medeni Cehâlet” moda,
Ağzı olan konuşuyor.
Tatmin etmez kola, soda,
Gelin/Damat boğuşuyor.
EBU CEHİL GELSE GÖRSE,
CEHÂLETE DERMÂN SÜRSE.
“IŞIK YOLLAR” YOLCUSU
“Işık Yolların” yolcusu,
Dâvasın hizmet etti.
Tevhit/Vahdet’in kolcusu,
Eser bırakarak gitti.
GİDENLERE SELAM OLSUN,
KABİRLERİ NȖRLA DOLSUN.
İKİSİ DE
Kral da ölür, çoban da,
Günle, saat belli olmaz.
Biri kalır o yabanda,
İsimleri hiç kaybolmaz.
AĞA/PAŞA OLSA NE YAZAR,
AKIBET SENİ BEKLER MEZAR.
...................................
Diş Kirası, Ev Kirası,
İkisi de hep alınır.
Kimin kimlere mirası,
Nasıl olsa da kalınır.
KARŞILIĞI BELLİ KİRA,
RAKAM OLUR BELLİ LİRA.
....................................
Can Pazarı, Mal Pazarı,
İkisi de satılıyor.
İbretle edin nazarı,
Hesâbı var tartılıyor.
PAZAR EYLE, NAZAR EYLE,
HİSSE ÇIKAR, KENDEN PEYLE.
“AYAK BAĞI”
“Ayak Bağı”, sağlam ise,
“Gençlik Çağı”, malûm nesne,
“Gönül Dağı”, olan kimse,
“Hicrân Yağı”, ciğer pense.
SAĞLAM BAĞLA, HİÇ KOPMASIN,
DURMA ÇAĞLA, SET YIKMASIN.
KİMDE SAKLI?
Kime kaldı Er Meydanı,
Kimden aldı aşk merdanı,
Kimden çaldı, bu devrânı,
Kim alçaldı, yok fermânı,
KİM KİM İÇİN, KİMDE SAKLI,
SEN SOR NİÇİN, OL SEN HAKLI.
ŞÜKRET
Ye, iç,uyu, sonsuz şükret,
Hikmet-i İlahi fikret,
Nefs-i Emmarene hükmet,
Tefekkürle, hemde zikret.
“FİKİR/ZİKİR/ŞÜKÜR” ÖLÇÜ,
SAADET VERDİ BU ÜÇLÜ.
HAYAT NE Kİ?
Hayat ne ki, bel ki bir gün,
Kenden de ki, geçti her gün,
Helâl ye ki, olma sürgün,
Yok evvelki, olsa düğün.
BAK ÇEVRENE, KİMLER KALDI,
BAK EVRENE, NELER ALDI?
CİNAS
HALİ NE?
Hali ne?
Bu adamın hali ne?
Sonsuz bir derde düştüm,
Acı benim halime.
KEMÂLİ
VEFA ÜZERİNE BEYİTLER
Vefa yok mu insanlarda ezelden,
Neden hoşlanırlar hep bir güzelden?
Vefa yüktür, “Adam” olan insandan,
Dert büyüktür, akılsızla, nisyandan.
Vefa adı bir semt, hem de bozadır,
Esas vefa, ipek böcek kozadır.
İnsana sadakat, vefa yakışır,
Vefa olan yerde, sevgi akışır.
Vefa/Cefa birbirini tamamlar,
İman yoksa, kir paklamaz hamamlar.
Vefakâr/Cefâkâr, insanlar lazım,
Dâvayı bilmezse, ne lazım Kâzım.
Vefa isminde, Velȋ gelmiş/geçmiş,
Sabretmiş/Şükretmiş çorbayı içmiş.
“Ahde vefa” altın gerdanlık olmuş,
Vefasız gönüller, gül gibi solmuş.
KEMÂLİ kalemde, vefayı ara,
Karşılık verirsen, düşmezsin dâra.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş