İnsanda İki Düşman
İ
0
Altın Yaprak
Bir boğazla, bir de dil, can yapar, canı yıkar,
Ağyar tutmayan bir el, dostun elini sıkar,
Sâba Rüzgârı bir yel, Seher vaktinde çıkar,
Müstakim olmayan bir bel, emanet yükten bıkar.
İNSANDA İKİ DÜŞMAN, BOĞAZ İLE BİR DE DİL,
BİN KERE OLAN PİŞMAN, SABRINI, HADDİNİ BİL.
Tok olan, aç halinden, anlamazsa tûfandır,
Dostların ahfâlinden, anlamak bir irfândır,
Yaban kıl u kal inden, bilmiyorsa bühtândır,
Âsâletli fėlinden, verilirse burhândır.
KOMŞULAR AÇ İKEN, TOK YATAN DOST DEĞİLDİR,
BEDENE BATSA DİKEN, CAN ACIYA MEYİLDİR.
Kalp bedende karargâh, beyin kurar râbıta,
Temiz toprak namazgâh, secde olur râbıta,
Akıl onda bendegâh, değilse olur hasta,
Bütün vücut nazargâh, bir gün girer tabuta.
HİKMET SIRRI NEDENDİR, İBRETLE EYLE NAZAR,
GAM TȖRABI BEDENDİR, NEFSİNE KAZAR MEZAR.
Hayat denen denizde, yüzmek hiç kolay değil,
Renk solan gül benizde, verme şüpheye meyil,
Güney’de, Akdeniz’de, deniz dibinde çeğil,
İlâhi yol genizde, ibret önünde eğil.
ZERREDEN ŞEMSE KADAR, YARATAN DENGE KURMUŞ,
GÜNAH GÖSTERMEZ RADAR, İNANANLAR KURTULMUŞ.
Gönülden beyinlere, râbıta sağlanırsa,
Ders veren deyimlere, Hak kelâm bağlanırsa,
İlâhi eğimlere, mârifet düylenirse,
Ademi zihinlere, hakikat söylenirse.
KURTULUŞ REÇETESİ, KAYNAĞINDAN YAZILIR,
GÖZYAŞI PEÇETESİ, YAŞLAR İÇİN AZ GELİR.
Yaratılan ilk kalem, eğer Hakkı yazarsa,
Varlık içinde âlem, şükretmeden azarsa,
Milyar nüfus ėl âlem, benliğini bozarsa,
Bahçemde sümbül lâlem, Elif olup tozarsa.
KEMÂLİ RAHAT EDER, KALEMİ HİÇ AĞLAMAZ,
TOPRAK KABRİNE GİDER, SİYAH KEFEN BAĞLAMAZ.
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş