İnsan Bu…
İ
0
Altın Yaprak
Geçmiş, bugün, gelecek; kesirleri zamanın,
İnsan bunu bilecek, lakin ve de amanın,
Günah varsa silecek, icâbıdır imanın,
“Adam”sa irkilecek, fayda vermez gümânın,
İNSAN BU, SU MİSALİ, ÖMÜR GEÇER AKAR YA.
Zaman mı bize esir, biz mi zamana esir?
Yıllar hızardır biçer, bir oyana, bir bu yana,
Gün geçer, zaman geçer, eşit payda da tesir,
Kim ne, neler seçer, umutlar Sana /Bana,
İNSAN EN ÜSTÜN VARLIK, YÜKSEKLERE BAKAR YA.
Ana rahminden dünya, başlar uzun yolculuk,
Binlerce istasyonda, biner menzile gider,
Kazanır, hem kaybeder, eden, kendine eder,
Müslüman, veya peder, gün gelir, ömür biter.
İNSAN EBEDE GİDER, TABUT CANLAR YAKAR YA.
Kaderi Rahman yazar, rızıkları dağıtır,
Fazla olursa azar, bir sefâhat çağıdır,
Nefsine çukur kazar, başkasını ağlatır,
İleri etmez nazar, ciğerleri dağlatır.
İNSAN FERYÂT EDERSE, AHI ARŞA ÇIKAR YA.
Aldanma sakın sakın, elâlem dünyasına,
Dünya haline bakın, aldanma libâsına,
Edep/Erkânın takın, âmelin ihyâsına,
Başlasın cihat, akın, ölenlerin yasına.
İNSAN YİĞİT OLURSA, KEMÂLİ’Yİ YIKAR YA.
KEMÂLİ
( 09.OCAK.2013/ÇARŞAMBA-BURSA)
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş