“Ölüm” Ü Gördüm
İ
0
Altın Yaprak
“Ölüm”ü gördüm ölürken,
Musallada gülüyordu.
Azrail geldi bilirken,
Ölümü öldürüyordu.
TAŞ İNSANOĞLUNDAN BAKİ,
KABİR TAŞTA HÜVE-L BÂKİ.
Ölümü gördüm tabutta,
Gidiyor kabir yurduna.
Kefeni beyaz çaputtan,
Çıyanlar komşu kurduna.
BİNDİRİRLER CANSIZ ATA,
GÖTÜRÜRLER BAŞTA TUTA.
Kazılan mezar bir çukur,
Etrafı binlerce mevta,
Bedende kalmadı uçkur,
Mermer taşlarda yafta.
TOPRAK ATILIR ÜSTÜNE,
RAĞBET KALMADI BÜSTÜNE.
Canın Azrail alınca,
Ruh bedenden ayrılınca,
Cesedin yalnız kalınca.
Mezar uykuya dalınca.
İMANIN YOLDAŞIN OLSUN,
MEZARAN RAHMET DOLSUN.
Solmuş gülistan bağı,
Günahlar andırır dağı,
Geçti mevtanın çağı
Meleğe yapıldı çağrı,
YASİNLERLE, FATİHALAR,
HAKKA YAPILIR DUALAR.
Gelir sorgu melekleri,
Rabbin kim, Nebin kim?
Defterlerde dilekleri,
Cevap veremeyen kim?
KABİR CEHENNEM’DEN ÇUKUR,
VE CENNET’TEN BİR KÖŞE.
Kabirler mezarda şehir,
Ölüm oluyor panzehir,
Mîzân’a akan bir nehir,
İstemez mi kimse meh(i)r.
MADDE SEFÂLETİNDEN,
MANANIN SALTANATINA.
Ölümleri öldürenler,
Mirasını böldürenler,
İslam hayat sürdürenler,
Yolcu iken güldürenler.
BU DÜNYADA İZ BIRAKIR,
SECDELERDE DİZ BIRAKIR.
Her nefis elbet tadacak,
Ölüm tadına bakacak,
Tabuta kollar takacak,
Kabirde kandil yakacak.
KIL BEŞ VAKİT NAMAZINI,
MEVLÂ’YA YAP NİYAZINI.
Kabir en emin bir yer,
Nefsin Rabbın emrine ver,
Seni yoldan çıkarır şer,
Hesab-ı Durağın Mahşer.
KURTARIR SENİ ÂMELİN,
İMANDA VARSA TEMELİN.
Nice mezarların taşları,
Yeksân oldu ol başları,
Toprakta, kirpik, kaşları,
Gözlerde bitti yaşları.
ÖLÜM NEDEN BİZE SOĞUK?
SESLER ÇIKAR KISIK, BOĞUK.
Kalem yazmaz, söylemez dil,
Gerçek olan sırları bil,
Varsa günahlarını sil,
Gözüne çekerler bin mil.
KEMÂLİ ÖLÜM TADACAK,
ECEL ŞERBETİ YUTACAK.
KEMÂLİ
(ȂŞIK ENVER SARAÇ’ın (UMMANOĞLU) ÖLÜM GÜNÜ
16 ŞUBAT2013/CUMARTESİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş