Ömür Dediğin Ne ki?
İ
0
Altın Yaprak
Ömürden geçen günler, nereye kadar gider?
Hayatı biçen günler, nefsinde neler güder?
İsteği seçen gönül, varlığı heder eder?
Gün gelir göçen günler, yaptıklarına ne der?
ÖMÜR DEDİĞİN NE Kİ, BAKMIŞSIN YILLAR GEÇMİŞ,
KENDİ NEFSİNE DE Kİ, KEFENİ KİMLER BİÇMİŞ?
Kral, Han, Hakan ölmüş, Neron Roma’yı yakmış,
Hem ağlamış, hem gülmüş, insana üstten bakmış,
Aradığını bulmuş, başına taçlar takmış,
Gün gelmiş unutulmuş, ölüm İlâhi hakmış.
ÖMÜR DERSEN DEĞİRMEN, ÇARKI OLMAZSA DURUR,
İSTERSEN OL ÇEVİRMEN, ALNINA LEKE VURUR.
Zalime germe kanat, yıkılmış nice çarlık,
Yüce Emire inat, adem çekiyor darlık,
Peygamberi şefaat, Müslim için uygarlık,
Yaratıldı Kâinat, insan en üstün varlık.
FİRAVUNLAR, KARUNLAR, İŞTE EN GÜZEL ÖRNEK,
HANİ NERDE HARUNLAR, TARİHTE NEYİ GÖRMEK?
“Kul” olmayan bir kimse, menfaat kulu olur,
Yalan söyleyen kimse, ikaz ile ders alır,
Falan/Filan kim ise, utanır darda kalır,
Gerçek olan bu ise, akıbet sonu bulur.
ALLAH’A KULLUK YETER, KULA ‘KUL’LUK YAKIŞMAZ,
YOLU MENZİLE GİDER, MÜSLÜMANLA TAKIŞMAZ.
KEMÂLİ yetmiş yaşta, ömür su gibi geçti,
Siyah kalmadı başta, yılları hızar biçti,
Kalem daim savaşta, Kader-i Ölüm içti,
Tarihi mezar taşta, doğru olanı seçti.
DÜNYA İLE ÂHİRET, KÖPRÜSÜZ UZUN BİR YOL,
ESAS OLAN MARİFET, ‘KUL’ OL, ‘ADAM’ GİBİ OL!
KEMÂLİ
13.HAZİRAN.2013/PERŞEMBE
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş