O’na Gel!
İ
0
Altın Yaprak
Nazargâh-ı Makamdır O,
Haddini bil, kendine gel.
Sığın Rabbe, derinden Hu!
Mustafa Efendine gel!
NAZAR EYLE, HAZER EYLE,
ÖLSEN BİLE, DOĞRU SÖYLE.
Şefaat makamıdır bu,
Tövben bozsan bile gel.
Harareti söndürür su,
Nefse çukur kazsan da gel!
GERİ DÖNMEZ, O’NA GELEN,
BOŞ ÇEVRİLMEZ RÂBBİ BİLEN.
Merhâmet Güneşidir bu,
Payını almak için gel.
Kelime-i Tevhittir şu,
Sorma niçin, yine de gel!
NȖRUNDAN YARATILMIŞ O,
HİKMETLE DONATILMIŞ O.
İnkılâb-ı Aşkına gel,
Çöle inen bir nûrdur O,
Günahını çekmezse bel,
Menzilini bulmaya gel!
AHMET/MAHMUT/MUHTARDIR O,
MAKAM-I MUSTAFADIR O!
Aş çölleri, dağları gel,
Geç gölleri, bağları gel,
Aşk telleri, ağları gel,
Al gülleri, çağları gel!
NEBİLERİN NEBİSİ O,
SEVGİ/ŞEFKAT KENDİSİ O.
KEMÂLİ muhtaçtır sana,
Yolcular gelmiyor hana,
Kıyılıyor binler cana,
Kir karıştı âsȋl kana.
KÂBE’DE BEKLEYENDİR O,
HİCRETİ EKLEYENDİR O!
KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş