Oratoryo -“Ölçülü Sözlerimiz”le Duygular
İ
0
Altın Yaprak
ORATORYO
(JENERİK MÜZİĞİ)
(Koro)
“ÖLÇÜLÜ SÖZLERİMİZ”LE DUYGULAR
(ölçülü söz koro, diğerleri solo olarak okunur)
“KÖR GÖRMEZ, SAĞIR UYDURUR” Dünyanın haline bir bak,
Ayaz soğuklar dondurur, soban varsa ateş yak.
Cilveli yâr kandırır, yalancıya olma ayak,
Sevdâ ateşi yandırır, yesen iki türlü dayak.
(Beyitler koro halinde okunur)
SOĞUKTA SICAK, HEM SERİN, BİLENE SEBEP SORULMAZ,
UYKULARDAN DAHA DERİN, ÂŞIK OLAN HİÇ YORULMAZ.
“ATEŞİM VAR, KÖZÜM DE VAR”, hem yakar, hem yandırır,
Dünya olur sevene dâr, sevdasız sevgi kandırır,
Hikmet-i Goncalarda hâr, bülbülleri dolandırır,
Düşmandan olur mu hiç yâr, dost olursa, utandırır.
SEV SENİ DOST İSE YEKSÂN, SEVMEYEN MISIR’A SULTAN,
MUHABBETTE OLUR NOKSAN, TİLKİNİN YANINDA ARSLAN.
“KADERDE NE İSE OLUR” Amentü iman temeli,
Yazılan birbirin bulur, hikmetine ne demeli,
Şüphelerden de kurtulur, sağlam olursa emeli,
Başa gelen unutulur, daima helal yemeli.
ŞÜPHE ŞEYTAN’IN FİTNESİ, FİTNE ÂDEMİ ÖLDÜRÜR,
YARAYI DEŞER İĞNESİ, GÜMAN OLANI GÜLDÜRÜR.
“ERKEN KALKAN MENZİL ALIR”, usûletle, suhûletle,
Uyuyanlar geri kalır, gelecek kervanı bekle,
Fitne çıkaran alçalır, boşa giden her emekle,
Tövbe edenler paklanır, dua, niyaz, hem dilekle.
FİTNE ATEŞİ YAKANLAR, KARANLIĞIN YARASASI,
DEĞERLERİMİZ YIKANLAR, ÇAKIR DİKENLİ ARSASI.
“KÖR ADAMIN, KÖR KALFASI” eksik ölçer, eksik biçer,
Gün, ay, yılların haftası, şerbet ile sirke içer,
Bilinmeyen her paftası, akla karaları seçer,
Boynunda asılı yaftası, önüne geleni geçer.
VAY HALİNE, VAH HALİNE, FİTNE ATEŞTEN BİR GÖMLEK,
BU ADAMIN YUH HALİNE, DİBİ KARA, KIRIK ÇÖMLEK.
“BOŞ GEZENİN, BOŞ KALFASI” , ikisinin derdi büyük,
Her gün bir bayram haftası, sırtlarında ağır bir yük,
İnat doludur tafrası, gönülde açar bir höyük,
Azar, çoğalır safrası, meyveleri olur çürük.
ÇALIŞKANLAR HEP KAZANIR, ALIN TERİ AKAR GİDER,
ÇALIŞMAYANLAR BOZARIR, PARA KAZANMASI BİTER.
“KIRIK DALA KUŞ KONMAZ”, yuvayı dişiler yapar,
Ah alan kimseler onmaz, eğri olur, yoldan sapar,
Feryada gönül dayanmaz, köşe döner, kenar kapar,
Âşık olan, aşkta yanmaz, cânan ile candan kopar.
SULAR ÇIKAR GÖZESİNDEN, DERYÂLARA VARMAK İÇİN,
YÜCELERİN NİCESİNDEN, YARALARI SARMAK İÇİN.
“PARA, ŞEHVET, ŞÖHRET PUTU”, peşinden gelenler de var,
Fakirin nerde umudu, çadırına yağıyor kar,
Bülbülü susturan dutu, gonca mekânıdır diyâr,
Sır dolu, saklı bir kutu, tuzak kuran olur ağyâr.
LÂT VE HUZZA UZAKLARDA, ŞİMDİ PUTLAR DAHA FAZLA,
MAZLUMLAR TUZAKLARDA, KURTULMAZ DUA/NİYAZLA.
“AĞA MALI, HİZMET CANI” , gayret, emek mübarektir,
Sat atını, al bu hanı, tevhit yolu birdir, tektir,
Temizle kirlenen kanı, boşa gitmeyen emektir,
Sahiplen Edep/Erkânı, şükür dolu aş yemektir.
EDEPSİZE SOR EDEBİ, EDEPSİZDEN AL EDEBİ,
BAŞIN AĞRIMAZ EBEDİ, HİKMET DOLUDUR SEBEBİ.
“GURURLANMA, MAĞRÛR OLMA”, âcîz olan sen bir kulsun,
Mazlûmun ahını alma, gönüllere şefkat dolsun,
Açılmayan kapı çalma, kanaat sermâyen olsun,
Zalim zulmünde alçalma, merhâmet seninle kalsın.
HAYAT BÂKİ DEĞİL SANA, KORKMA, ÇEKİNME ÖLÜMDEN,
BELKİ YARIN GELİR BANA, SUNALAR KALKAR GÖLÜMDEN.
“SAVAŞ ALANINA DÖNDÜ”, koparılır hep yaygara,
Yalancının mumu söndü, lafla yapıldı gargara,
Hedefi gösteren yöndü, gerisi de hep angarya,
Gerçek yüzleri göründü, Yunan kopilleri parya.
TAHRİP EDER, HEM KORKUTUR, YALAN SÖYLER, BAK YUTANA,
FİTNE/FESÂDI KOŞTURUR, ZEHİRLİ YILAN BÜHTÂNA.
“SIĞIN YARADAN HAKKINA”, başka bir kapı arama,
Bağlı kal; yemin, ahtına, kantarda bak darana,
Konarsın selâmet tahtına, boş yere zülüf tarama,
Kara çalınmaz bahtına, tuz dökerler yarana.
HAKKA SIĞINAN AH ALMAZ, SIĞINACAK TEK BİR KAPI,
MAZLUM AHI YERDE KALMAZ, KIRILIR BALTANIN SAPI.
“ŞEHİT ÖLMEZ, VATAN BÖLÜNMEZ!” şehide öldü demeyin,
Cennet yolcuları bilinmez, bilerek haram yemeyin,
Namus lekesi silinmez, hak olmayan istemeyin,
Mâhrem ocağına girilmez, gönülde kin beslemeyin.
“YETİM HAKKI YİYEN ONMAZ” haram, fitne zehir olur,
Ağustosta sular donmaz, hakikat gerçeği bulur,
Kırık dala kuşlar konmaz, sesi/soluğu kaybolur,
Aşkta kalan nurda yanmaz, ârif olan bunu bilir.
YETİM, HAKKIN EMANETİ, KORUNMASI FAZİLETTİR,
DOĞRULUĞUN İHANETİ, CEZA ALSA ADALETTİR.
“DOST DİYE SANA SARILDIM” , başka dostları istemem,
Kendi nefsime darıldım, içimde nefret besleme,
Mürşidimden uyarıldım, gelmeyenleri sesleme,
Musallaya yatırıldım, kefen bezimi süsleme.
DOST KAPISI RAHMET DOLU, İSTEYENE KUCAK AÇAR,
MENZİLE GİDİYOR YOLU, İSTEMEZSEN SENDEN KAÇAR.
“AÇMA KUTUYU, SÖYLETME KÖTÜYÜ”
Olursun sen haklı, gizli/saklı örtüyü,
Kara toprakta saklı, böceklerle börtüyü,
Eskimiş, siyah kaplı, geçti nüfus kütüğü.
KÖTÜ SÖZ SÖYLEYENLER, AÇAR KUTU KAPAĞI,
PİŞMANLIK DÜYLEYENLER, KOYUN YÜNÜ YAPAĞI.
“YAZIN GÖLGE HOŞ OLUR, KIŞIN AMBAR BOŞ OLUR”
Gitmeyen yollarda kalır, şikâyetleri durulur,
Tembel olanlar alçalır, sırtına vebâl vurulur,
Çalışmayan hava alır, başka pazarlar kurulur.
ÇALIŞANLAR HEP KAZANIR, AKITIRLAR ALIN TERİ,
DEDİ/KODULAR UZANIR, SÖYLENENLER GELMEZ GERİ.
“KUZU POSTUNA BÜRÜNMEK” merhâmetin ifâdesi,
Olduğu gibi görünmek, akıllının irâdesi,
Menfaat için sürünmek, sakat olan ihâlesi,
Tevâzû, ârla örtünmek, eser kalır ibâresi.
DİYENLERE ALDANMA, ALTINDAN ÇAKAL ÇIKAR,
BEDAVAYA DADANMA, GÜN GELİR SENİ YIKAR.
“ÖLÜSÜ OLAN BİR GÜN, DELİSİ HERGÜN AĞLAR.”
Yalancı olan bir ün, kayaya çarpar, çağlar,
Tohumlarda bir sürgün, yetersiz gelir bağlar,
Sevdâ olursa üzgün, yol vermez Ferhat dağlar.
“ÖLÜ/DELİ” İKİSİ, KESİRDE PAYDA EŞİT,
ACEM ÇIRAK DİKİŞİ, URBAYI EDER ÇEŞİT.
“TENCERE DİBİNDE KARA” kalay yapsan fayda vermez,
Senin ki benden de kara, herkes muradına ermez,
Kötü insan düşer dâra, tarlasında ot yeşermez,
Bedeninde açar yara, Derd-i Gamın öne sürmez.
KARA İLE AK YANYANA, YAŞIYORUZ GÜNDÜZ GECE,
YAPTIKLARI HEP TANTANA, DEVRİM İÇİN AKLI CÜCE.
“TARİHLER TEKERRÜR EDER”, ibret alınırsa etmez,
Gelenler, gün gelir gider, çile bu dünyada bitmez,
Akl-ı Selim olur, akıl güder, böyle gelmiş, böyle gitmez,
Sahip olan ocak tüter, sağırlar doğru işitmez.
SÖZDEN İBRET AL, BÖYLE OL, YARATILDIN GİDECEKSİN,
GİDİLEN OLSUN DOĞRU YOL, DAİMA HAK DİYECEKSİN.
“YEME, İÇME YANINDA YAT” lezzetin tadı da budur,
Yemeklere edin dikkat, damak tadı da doğrudur,
Tadı için tuzunu kat, hayatımız tadı sudur,
Sakın ola yeme bayat, temel gıda da uykudur.
YE, İÇ, SONUNDA ŞÜKRET, ŞÜKRETMEYEN BULAMAZ,
İÇİNDE GİZLİ HİKMET, BAŞKA SIRRI OLAMAZ.
“ŞEYTAN KULAĞINA KURŞUN”, sık kullanılan bir deyim,
Uyarsan pişman olursun, felâketi söyleyeyim,
Kurşunu nerden bulursun, dersen ben de hep böyleyim,
Şeytanlardan kurtulursun, arka yüzünde öyleyim.
ŞEYTANI GÖRMEDEN OKU, KÖR GÖZLERİ HİÇ GÖRMESİN,
YAŞAMA HAYRETİN ŞOKU, SANA TUZAKLAR ÖRMESİN.
“EŞEK YÜKÜ PARA DOLU”, zenginler için geçerli,
Rüşvete uzanır kolu, keser olup da seçerli,
En güzel yol Hakkın yolu, saadet nuru seçerli,
Dağıtanlar olur ulu, insan fâni ve göçerli.
PARAN ÇOKSA, DERDİN DE ÇOK, VEBÂLİNİ EŞEK ÇEKMEZ,
ALTINDAN ÇIKIYOR LEŞ, B..K, BAL YERİNE YERSE PEKMEZ.
“SENİN İPİNLE KUYUYA İNİLMEZ”, diyorlar,
“TEMBEL ATA, EŞEĞE DE BİNİLMEZ”, diyorlar,
“NÂMERT İNSANLARIN SUYU İÇİLMEZ”, diyorlar,
“YABAN SÖZLE; SERDEN, YÂRDAN GEÇİLMEZ”, diyorlar.
SEV SEVDİR SENİ SEVENİ, HÂKLE YEKSAN OLUR İSE,
SEVME SEN SEVMEYENLERİ, MISIR’IN SULTANI İSE.
“İŞİM, AŞIM, BAŞIM, YAŞIM” saçlarımı ağartıyor,
Kalmadı dikili taşım, feryât edip, bağırtıyor,
Beyazlaşan iki kaşım, yaşlılığı çağırtıyor,
Bile bile buna şaştım, beni “ben”le dağıtıyor.
İŞ, PEŞİNDEN GELİYOR AŞ, AÇ AYILAR OYNAMIYOR,
MUHTAÇLARDA AĞRIYOR BAŞ, BOŞ TENCERE KAYNAMIYOR.
“DİLİM, OLASIN SEN DİLİM DİLİM”, kalp ile dil, iki haslet,
Sonra çekiliyor film, dil olmazsa çöker kasvet,
Diller söyler, olur kilim, âşık çeker daim hasret,
İlim, sonra gelir bilim, toplumda olursa kesret.
KALP İLE DİL SAĞLAM İSE, OL BEDENLER AYAKTADIR,
KALP İLE DİL KİRLİ KİMSE, GECE GÜNDÜZ YATAKTADIR.
“GÖNÜLLER DAİM ŞÂD OLA!”, o gönüle fitne girmez,
Sevdâ sevgiliyi bula, yâreni geri çevirmez,
Kin yerine sevgi dola, yeşil çamları devirmez,
Âşıklar şâduman kala, aşkı alır, geri vermez.
COŞKUN NEHİRLER ŞÂD AKAR, DERYALARA VARMAK İÇİN,
NEFRETLE KİN CÂNÂN YAKAR, GÖNÜL YANAR İÇİN İÇİN.
“ÜZÜMÜ YE, BAĞI SORMA”, tamam ise, bu bağ kimin?
Boşa giden nefes yorma, târûmar olur iklimin,
Putlar için tâzim durma, akla gelen neden, niçin?
Açılmayan kapı vurma, bilemezsin kimin, neyin.
ÜZÜM YENİR SAPI KALIR, BİR SALKIM DA MUHTACA VER,
VEREN ELLER SEVAP ALIR, ŞAHİT OLUR SEMÂYLA, YER.
“HAK’KA DAYANAN AKLIN YOLU BİRDİR” esası,
Firavun korkutan Musa beridir, asası,
Malın varsa, dağıtmanın yeridir, kasası,
Hak yanında daha canlı, diridir, yasası.
AKIL EDEPLE BERÂBER, İMANDIR ONUN CİLASI,
OLMAYAN OLUR DERBEDER, BULUR ELBETTE BELÂSI.
“TOK EVLERİN AÇ KEDİSİ”, halkımızın ferâseti,
İnsan olur efendisi, duyguların nefâseti,
Dili söyler, der kendisi, çıkarırlar verâseti,
Bolluk içinde yengisi, çıkarırlar necâseti.
AÇ OLAN İNSANLAR DOYMAZ, KARUN KADAR MALI OLSA,
PARASIZ KEFENLER SOYMAZ, HAZİNELER BİLE BULSA.
“GAM YÜKÜ KERVANI GELDİ”, candan usandırdı teni,
Sızlanmalar dağlar deldi, sakladı “ben” deki beni,
Ruhum hicrânla yüceldi, karıştı akıl ekseni,
Aşkın ateşi yükseldi, yenidende daha yeni.
KERVÂN MENZİL İÇİN GİDER, YOLCU, YOLDA KALSA BİLE,
VAKT-İ SAAT GELİR BİTER, HAKİKATE GİRMEZ HİLE.
“BESLEMEYİN KARGALARI”, oyarlar gözünüzü,
Ayrı bilin kavgaları, tutmaz olur sözünüzü,
Ateşleyin sevdâları, maya sağlam özünüzü,
Oyun, tuzak, kurguları, söndürmeyin közünüzü.
GÜLİSTANA KARGA GİRSE, BÜLBÜLLERİ AĞLATIR,
BUNDAN GAYRISI DEĞİLSE, GÖNÜLLERİ HEM DAĞLATIR.
“ÇALMA KAPIYI, ÇALIRLAR KAPINI”;bilesin,
Vakt-i Zaman gelince iç hapını; silesin,
Döner ise baltanın sapını; irkilesin,
Unutma maziden gelen yapını; dökülesin.
“MEN DAKKA/DUKKA^DİYORLAR, DOĞRU OLAN SÖYLÜYORLAR,
HARAM/HELAL YİYORLAR, NEFİS İPİNİ DÜYLÜYORLAR.
“KEL BAŞLARA ŞİMŞİR TARAK”, bilinemez, yakışıyor,
Keloğlan’ı evde bırak, birbirine bakışıyor,
Yaz mevsimi geçti kurak, rahmet için akışıyor,
Fantezi olsun oturak, gerçeklerle çakışıyor.
ŞİMŞİR TARAK VAR MI ŞİMDİ, BOZULMANIN ADI MODA,
YALAN SÖYLEYENLER KİMDİ, RAKI İÇER, ADI SODA.
“NÛRUNDA HOŞ NÂRINDA HOŞ!”, güzel gör, güzeli düşün,
Gerisi ‘Fasa/Fiso’, boş, kaya da yelden aşınır,
Nûr ışığında vecde, coş, aşka düşen susar, kaşınır,
Dağıtılan rahmete koş, zerreler Şems’e taşınır,
NÛR İÇİNDE NÛR BULMAK KÂMİL OLANI GETİRİR,
İĞFA, FİTNEDEN KURTULUR, ŞEYTANİ NEFSİ BİTİRİR.
“NEFİS ÜÇ KÖŞELİ DİKEN” nasıl koysan, öyle batar,
Fitne tohumunu eken, derdine dertler katar,
Yiğittir çileyi çeken, acıyı içine atar,
Sırrını yârene döken, hikmetinde gerçek yatar.
NEFSİ BİLEN RABBIN BİLİR, NEFİS ŞEYTAN’IN KENDİNİ,
GÜNAHLARINDAN İRKİLİR, İMAN KÂMİL EFENDİSİ.
“İÇTEKİ KİRİ, GÖZYAŞI TEMİZLER”, Mevlâna,
Bilir mi bunu semizler, doğru ya,
Herkes sanki tertemizler, kavraya,
Göz yaşları istemezler, tavrı ya.
GÖZYAŞLARIMIZ SEL OLSA, SAĞNAKLARIN RAHMETİDİR,
SELLER GÖNÜLLERE DOLSA, GAYRETLERİN ZAHMETİDİR.
“ELİNE, DİLİNE SAĞLIK”, şu güzelliğe bakın,
Zeytin oluyor yağlık, zeytinyağa başlar akın,
Boş yere olmaz ağalık, edeple, erkânın takın,
Arazin var ise dağlık, mahsulü bekleme sakın.
DUA, NİYAZ, MÜMİN HAKKI, BİRLİKTE EL BAĞLARIZ,
SADECE MEVLÂ’DIR BÂKİ, BERABER COŞAR, ÇAĞLARIZ.
“İÇTE UMUTLAR YEŞERİR”, kocaman ağaç olur,
Ümit, umudu içerir, gönülde yerini bulur,
Sînedeki yağlar erir, insan derdinden kurtulur,
Aşk için nâme gönderir, mazide iz unutulur.
UMUT HER DENDİN FERMÂNI, İÇTEN GELEN REÇETESİ,
TABİBLERİN DERMANI, KİRLENMEYEN PEÇETESİ.
“HER ŞEY VAR, HUZURUMUZ YOK”, asrımızın manzarası,
Hile, oyun tamzarası, gönüllere saplı bin ok,
Günahların çok darası,şikâyet, dert, hastalık çok,
Kanser gibi yüz karası, zengin değil, fakirler tok.
HUZUR ARARSAN NEFSİNDE, ŞÜKÜR ŞERBETLERİNİ İÇ,
HEVÂ, ŞEHVET NEFESİNDE, ZİKİR SOFRALARINA GEÇ.
“ÖFKE, NEFRET HAK EDİLMEZ” ikisi de yakar, yıkar,
Kalleş ile baş edilmez, insan canından da bıkar,
Pire, yorgan yok edilmez, altından aslı çıkar,
Öfke ile çark edilmez, nefret öfkelere akar.
SEN ÖFKEYLE KALKARSAN, SEN ZARARLA OTURURSUN,
HAKKIN EMRİNE SEN BAKARSAN, SEN NEFRETTEN KURTULURSUN.
“KABA KUVVETLE GİDERSİN…” hayatımızın kanunu,
Zor kullanırsan bitersin, çıkar oyunun oyunu,
Tohum yoksa ne ekersin, ölçemezsin sen boyunu,
Yaptıklarından çekersin, inkâr edersin soyunu.
KABA KUVVET ÂDİL DEĞİL, ADALETSİZ OLUR ZALİM,
HARAM DAĞI YIKAR ÇEĞİL, BUNU ANCAK BİLİR ÂLİM.
“İKİ YANLIŞ, BİR DOĞRU ETMEZ”, doğru bir doğrudur,
Yalnızlık Bağdat’ta bitmez, doğru insan doğrudur,
Yanlış doğru yola gitmez, bunu söyleyen doğrudur,
Sağır kulaklar işitmez, bu doğrudan da doğrudur.
DOĞRU SIRTI YERE GELMEZ, ACI, ÇİLE, GAM ÇEKSE DE,
APTAL OLAN BUNU BİLMEZ, RAKIYLA, ŞARAP İÇSE DE.
“HER HAYATIN, BİR KIYAMETİ VARDIR” koparsa bir gün,
Sorular neden, niçin de, insanlar olursa düzgün.
Hikmeti sırlar biçimde, nefis daim olur üzgün,
Hayat hayatın içinde kaybolur, olur sürgün.
SÛR ÜFLER, KIYAMET KOPAR, HAYAT DA KIYAMET GİBİ,
YAPANLAR KENDİNE YAPAR, YAŞANIR BORAN, TİPİ.
“TOP/TÜFEK VURSA DEVRİLMEZ”, kuvvetli düşer, yıkılmaz,
Kalkan kervanlar çevrilmez, sevdâ tahtını aşk bilmez,
Sevmeyen insan, sevilmez, gönüle mermi sıkılmaz,
Kem olana borç verilmez, sağlam temeller yıkılmaz.
KIRIL, YIKIL, ÖL, EĞİLME, NÂMERTLERE MEYİL VERME,
MIZRAPSIZ TELE DEĞİNME, İPE BOŞ YERE UN SERME.
“PARA İLE İMAN KİMDE?”, söylerler, derler bilinmez,
Sırr-ı Hikmetler mim’de, ilahi olan silinmez,
Yedi düvel, dört iklimde, kim edepsizse, irkilmez,
Laflar ıslanmaz dilimde, imanlara put dikilmez.
BİRİ MADDE, BİRİ MÂNA, KAYBEDERSEN ÜZÜLÜRSÜN,
GÜVE GİRERSE İMANA, KÜÇÜLÜRSÜN, BÜZÜLÜRSÜN.
“ATEŞ BACALARI SARDI” , duman çıkmaz, ateş nerde?
Yüzlerce yuva ayırdı, acı kattı, yeni derde,
Torpil adamın kayırdı, zengin sofrasında zerde,
Şanlı bir tarihin vardı, zafer, fetihler her yerde.
KEMALİ’DE KALEM AĞLAR, GÖZYAŞLARI HECELERDE,
ŞİİR OLUR COŞAR, ÇAĞLAR, İLHAM GELİR GECELERDE.
KEMÂLİ
20 ARALIK 2013/CUMA
(ÖZEL MÜZİKLE KAPANIR)
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş