Tövbekâr (“Gözyaşı Geceleri”ne)
İ
0
Altın Yaprak
Tövbe kapısı açık, tövbe et, tövbekâr ol,
Kaçma olursun âşık, Rahmet-i İlâhi bol,
Gönüle sapla kılçık, boş olan sevdâya dol,
Nefs-i Emmâreden çık, iz olsun ‘Müstakim Yol’.
TÖVBE ET, TÖVBEKÂR OL, KARANLIKLARDAN KURTUL,
BEKLESİN SENİ SAĞ/SOL, KÂMİL MÜRŞİTLE YONTUL.
Boş değil bu Kâinat, Âlemleri yaratmış,
Küfr-ü Bâtıla inat, geceleri karartmış,
Müminde iki kanat, gülleri de sarartmış,
Kendin ahlakla donat, büyüklük saltanatmış.
KARINCADAN İBRET AL, YAZ’DAN KIŞI HAZIRLAR,
BİLMEZSEN YERİNDE KAL, YOKSA SENİ SATARLAR.
Gece/Gündüz, Yaz’la/Kış, Sıcak/Soğuk, Buzla/Kar,
Muazzam binler akış, dünya gelir bize dâr,
Âsȋl mayana yakış, ibret güllerdeki hâr,
Hikmet gözüyle bakış, bunları bilmez ki ağyâr.
O’NUN RAHMETE MUHTAÇ, O YARATIR YENİDEN,
KULUN GÖNLÜNDE MİNTAC, KULDUR KENDİNE EDEN.
Tövbe edersen eğer, yeniden doğmuş gibi,
Nefse vursan eyer, olur boranla tipi,
Dünya malına değer, demezler sana ‘tilki’,
Hakikat buysa meğer, olmazsın asla hippi.
TÖVBE EDEN KURTULUR, GÜNAHLARI SİLİNİR,
GEÇMİŞİ UNUTULUR, İYİ İNSAN BİLİNİR.
Gözlerden yaşlar akar, tövbelere sel olur,
Ağlamayan göz bakar, çaresiz, bȋtâp kalır,
Şimşek/Yıldırım çakar, deryâda su alçalır,
Tövbe günahlar yakar, sırtlardan yükü alır.
DÖKÜLEN GÖZYAŞLARI, CEHENNEM’E SÜTREDİR,
MERHÂMETİN TAŞLARI, İNSANLARI TİTRETİR.
Nazarın olsun ibret, Kelâm-ı Sözün hikmet,
KEMÂLİ sen de sabret, şiirler olsun hizmet,
İlim/İrfanla eğit, Mevlâ’dan gelir nȋmet,
Kalemini kırda git, akıbet son hezimet.
ŞÜKÜR TEFEKKÜR DEMEK, TEFEKKÜR BİR İBADET,
İZ İÇİN GAYRET ETMEK, EN BÜYÜK BİR İSÂBET.
KEMÂLİ
(8 NİSAN 2016/CUMA)
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş