Gidiyorum

Gidiyorum işte güzelim mutlu oldun mu? Artık seni sürekli rahatsız eden de kalmayacak Israrla gelmeni isteyen... Israrla seni bekleyen de olmayacak Bundan sonra üzülmeyeceksin bir tanem Gidiyorum istemeye istemeye... Gidiyorum bir yığın boşlukla beraber yüreğim Artık istesem de gelemeyeceğim Milyonlarca saati sensiz geçireceğim Ne de olsa alıştırdın artık beni buna Ama yine de herşeye rağmen Mutluyum demek geliyor içimden Yalnızlığın buruk hüznü Bir zehir gibi otursa da mideme Ve çevremde Gördükçe onca mutsuz insanı Mutsuz olduğumu söylemek İsyan olmaz mı kaderime Kocaman yüreğine emanet ediyorum seni Kötülük gelmez o yerden bilirim Ama insanlara güvenemem bir türlü Çılgınca arzudan başka şeyi olmayan insanlara Aşk diye tanımlanan o ikilem duygulara Kendime bile güvenemem de bazen... Sana güvenirim iki gözüm bir tanem Sana güvenirim yüreğim Ama korkarım ki soğukluk girdi girecek Yol ıraksa gönülden de ırak olunur bilmez misin Belki bitmez ama azalacaktır sevgimiz Artık haftada bir de olsa hatırlamaz olacaksın Mesajların kesilecek bir bıçak gibi Belki de bir yığın kuşkular saracak bizi Irak olunca gönüller... Kuruyacak sevgi denizi Gel diyebilecek cesareti bile bulamayacağız kendimizde... Gurur! Kahrolası gururumuz engelleyecek bizi Bundan sonra konuşabilirsin Sustun! Sustun çünkü hep yanımda Sustum! Ben de sustum konuşamadım Takılı kaldı kelimeler boğazımda İçime attım kızgınlığımı öfkemi İçime attım büyük nefretimi Nefretimle dolu sevgimi Üzdük birbirimizi durmadan Üzüldük sonra boş yere çocuklar gibi Oysa! Sabahları zor eder oldum sebepsiz seni üzdüğüm dakikalardan sonra hata aramak istemiyorum belki ikimiz de hatalı belki de hiç ama yine de ısrar edersen birlikte olmayı istemek hataysa eğer ya da buna dersen günah ben çok büyük hata işledim çok büyük günah çünkü seni ilk tanıdığım andan beri seni istedim sürekli tüm benliğimle seni düşledim çok cimrisin güzelim çok cimri ben sonuna kadar açmışken gönül evimi sen dirhemle bile vermedin sevgini korktun mu..? sakladın mı..? belki her ikisi de belki de sadece hiç...! yakındık sözlerde yakındık gözlerde peki ya gönüllerde...? sordun mu bana efkarımın büyüklüğünü konuşamamamın hüznünü yo... hayır..! kaçtın sürekli kaçtın tartışmaktan kaçtın kaçtın haklı olduğumu biliyordun haklısın dememek için kaçtın gidiyorum işte bir yığın cevapsız soruları da alarak bavuluma açmayacağım orda kesinlikle bu bavulu biliyorum açarsam ya kafayı üşüteceğim ya da senden vazgeçeceğim senden vazgeçmek mi...! nasıl söyler bunu elim asla.... bu belki hiçbir zaman yapamayacağım şey sana saygım sevgimden yoğun ve seni ölesiye seviyorum belki görülmez belki duyulmaz ama anlatılmaz gülüm anlatılamaz artık gülebilirsin ve hatta alay da edebilirsin okurken yazdıklarımı nasıl da dalgamı geçtim diyebilirsin kızmam darılmam inan buna yeter ki gerçek olsun yeter ki bana karşı tek samimi davranışın bu olsun...