İhanetin Şiiri

Gün olur, devran döner, elbet sen de yanarsın; Bunu yaşadığın an; bil ki beni anarsın! O anda keşkelerle avutursun kendini; Bilmem? Belki de hâlâ seversin efendini! Sevgi bu an biçare, aşk gönlümde muzdarip, Hayalin benden sürgün, ben gözlerinde garip... Nasılsa gençliğimi yalanlarla bitirdin, Nasılsa gözümdeki değerini yitirdin. Kolay mı ihanetin gölgesine yaslanmak, Kolay mı sandın sevip-sevilmeden uslanmak? Gün oldu, devran döndü, demek ki sen de yandın; Öyle şok yaşadın ki; adımı bin kez andın!!