Kıyamet

Gecenin son şiiri loş kağıttan savrulan İçinde bin bir kaygı dışında bin bir korku Bu ölüm bu sessizlik od misali kavrulan Vicdan mahkemesini alevlendiren sorgu Baksana hiç ışık yok sanki zifir karanlık Etrafında toplanmış nice-nice vebâller Öylesine çaresiz öylesine bir anlık Eşlik ediyor ona kurtuluş dolu hâller Yeniden doğmak şimdi hâkikâtin fâslında Ruhunun hesap veren yanıdır âsi benlik Sıkışmış bir köşeye kahır dolu aslında Ve dirilmeye hazır kıyam/etti nihayet Benliğiyle yüzleşip her dem tadarcasına Doğruluğa doğruluk erdem katarcasına.