Özlem

Sevdiceğim sen gittiğinden beri Artık bana sabah olmuyor Geceler işkence sanki Yıldızlar üzerime yağıyor Artık yatağa gitmez oldu ayaklarım Sensiz anlamı yok uyumanın Her gece resmini alıp koynuma Ağlıyorum, o en sevdiğin koltukta Artık akşamları kimse kahve yapmıyor bana Çay da içmiyorum gittiğinden beri Artık yemekte yemiyorum Senin yaptığın güzel yemekleri özlüyorum Orda burada atıştırıyorum Tadı olmuyor sensiz yemenin O tatlı tatlı yemek yiyişin geliyor aklıma Boğazım düğümleniyor, geçmiyor tek lokma Akşamları iş dönüşü Belki diyorum belki açar kapıyı Ama her akşam aynı hüsran O coşkuyla karşılamanı, boynuma sarılmanı bekliyorum Ama her gece soğuk duvarlar beni karşılayan Evimiz gittiğinden beri çok sessiz Şen kahkahaların çınlamıyor odalarda Ve kızdırıp seni tatlı tatlı küfrettirmeyi özlüyorum Ya da koridorda sanki rastlantıymış gibi hafifçe sürtünmeyi Kavgalarımızı, hani şu senin bağırıp çağırmalarını özlüyorum Sonra da bir kedi gibi sokulup özür dilemelerini Ne güzelmiş senle yaşam Kıymetini bilmedimse affet sevdiğim İstemedendir sana çektirdiklerim Bir kez demedim seviyorum diye Biliyorum hep bekledin… Şimdi söylüyorum geçte olsa kendi kendime Keşke diyorum keşke daha çok sevseydim… O çok sevdiğin geceliği kokluyorum sen diye Kokusu hala üzerinde, Her gün kitaplarının tozunu alıyorum Bakmadım diye kızmayasın… Hani şu çok sevdiğin pembe menekşe Bugün çiçek açtı… Ne çok sevinirdin görseydin. Öyle bir zamanda çekip gittin ki Getirebilmek mümkün mü seni? Biliyorum, gittiğin yerden dönülmez geri