Bîhûş

Yâd olmuşum kendi kendime Dilim yok lisanım yok. Sorular, anlamsız sorular sükut düştü payıma, ilişme verecek hiçbir cevabım yok. Renklerim karıştı birbirlerine gecem nerede, günüm nerede bîhûş diyorlar artık sevdiğine beyazım yok siyahım yok. Son mermi, namlunun ucunda ben yine de o nakarat hala dilimde dikildi gözlerim şimdi âtiye zaten başka da bir hayalim yok. Giderim kör karanlık aydınlığına satır satır ezberimsin, bilirim yine aynı perde yine aynı son ama artık hiç mecalim yok. Dedimdi, bizde sevdalar satılmaz dedimdi, bizde sevdalar tartılmaz kıymeti bilinir, hakkı verilir Unutma hazinem yok, terazim yok. Herşeyimi sana verdim diyordum artık ister inan ister inanma işte burada kara kaplı defterim iyi bak, sevabım yok günahım yok.