Hüzünle(ni)rim

Ağlıyorum umrumda değil hiçbirşey yokluğuna yandığımın yokluğu bir ayna ve bir gözyaşı düşünce harbinde yaralı yüreğim nakşetmiş hüzün en tatlı halini süzülüp akarken al al yanaktan. Ses ver ne hakkın var ses ver nerdesin ey saplanan, saklanan kendini yasaklayan ruhumu okşayan ey kırıkların batıyor acıtıyor canımı. Hangi can ödeyecek bu bedeli dönüşü var mı yakmadık mı gemileri yazdığım çizdiğim bittiğim her kelime tutsun yakandan anlamazsan beni. Gökkube ağlasın halime sırdaşım hüzün silsin akan her yaşımı vursun başımı şikayet edersem. Anlayamıyorum anlatamıyorum bazen düşüncelerim, düşler ülkesinde düştüm peşine yalnızlığımın hallenirken halimle içleniyorum bir ah çekiyorum derinden neden? sana mı kaldı bu yük olmaz olamaz çünkü oldukça büyük.