Sen Yokluğuna Vuslat Yazılansın

Ayazda kalmış aydınlıklarıma, can çekişirken nazenin umutlarıma, tanıdık bir el uzanır, yine masumca siyah örtüsünü örter, okşar, usulca binbir hayal emzirirken, yarınlarıma. Sen yokluğuna vuslat yazılansın sen aşığa ve maşuğa bir vatansın sen olmazsan, gündüzün rengi kaçar mecnun olur, leyla gibi seni arar sen damarlarımızda dolaşan kansın Ey gece, sen değil misin gelen her gece sunarken ölümü bize sessizce söyle senin mi rengin daha siyah yoksa ben miyim cürmümle simsiyah iflah olmaz gözyaşımla yıkansa da gizlice İki hecende koca bir yemin kollarının arasında işte her zemin sükunet yazılmış ezelden alnına sürurum seninle, hüznüm seninle büşrâ, müştâktı sana o en Emîn